Ο ΘΕΙΟΣ ΑΠ ΤΟ ΤΣΙΚΑΓΟ

Αυτή τη φορά, είπα να πρωτοτυπήσω ως προς τη συγγραφή του report και να το γράφω εν τη εξελίξει του ταξιδιού και όχι μετά την ολοκλήρωσή του. Έτσι, καθισμένος «αναπαυτικά» στη θέση 24Α του Α330-300 D-AIKF της Lufthansa, γυρίζω πίσω στον Γενάρη του 2009 οπότε συζητήθηκε σοβαρά η πραγματοποίηση αυτού του ταξιδιού. Αφορμή ήταν το DDW (Digestive Diseases Week), το μεγάλο παναμερικανικό συνέδριο που αφορά γαστρεντερολόγους και χειρουργούς και ενδιέφερε εξίσου τη σύζυγό μου κι εμένα.
Την περίοδο εκείνη άρχισαν να βγαίνουν οι προσφορές των περισσότερων αεροπορικών εταιριών για φτηνά διηπειρωτικά ταξίδια. Χαρακτηριστικά αναφέρω πως η ΒΑ έδινε το LHR-ORD € 270, το ίδιο και η Virgin Atlantic. Μετά από πολύ ψάξιμο και αμφιταλάντευση αποφάσισα να κλείσω με Air Canada LHR-YYZ-ORD στα € 330 με όλους τους φόρους (το SKG-LHR θα καλύπτονταν με τα τελευταία Μ&Μ μίλια) αφού έπαιζε με 777-300ER με την καινούρια καμπίνα. Μόλις λοιπόν ολοκλήρωσα την κράτηση και ΕΚΤΥΠΩΣΑ τις αποδείξεις, χτύπησε το τηλέφωνο :
- (Ελένη) : Έλα, δεν πιστεύω να έκλεισες αεροπορικό
- (Σωτήρης): Μόλις τώρα
- (Ε) : Ε, δε σε πιστεύω. Βιαστικός όπως πάντα
- (Σ) : Γιατί ?
- (Ε) : Γιατί κανόνισα τα πάντα, αεροπορικά, διαμονή και εγγραφή και για τους δυο μας.

Μετά από ένα ολοσωματικό μούδιασμα, ψέλλισα ένα «καλά, θα δω τι θα κάνω», έκλεισα το τηλέφωνο και βρίζοντας λιμανίσια, ξαναμπήκα στην ιστοσελίδα της Air Canada προσπαθώντας να ακυρώσω τις κρατήσεις. Φαίνεται πως ο καλός Θεός, λυπήθηκε τη βλακεία μου και όλα έληξαν αισίως : οι κρατήσεις ακυρώθηκαν, η κάρτα δε χρεώθηκε και οι σφυγμοί μου έγιναν και πάλι φυσιολογικοί. Έμεινε λοιπόν η απορία για το ποια εταιρεία θα αναλάμβανε το πέρασμα μας στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Μιας και το ταξίδι ήταν κανονισμένο από άλλους και θα γινόταν ομαδικές κρατήσεις (32 γιατροί) δε θα μπορούσα να παρέμβω ως προς την επιλογή της αεροπορικής εταιρείας. Πίστευα πως θα ήταν κάποια αμερικάνικη, πόνταρα δε, στην Continental (το 767-400 της είναι σαφώς καλύτερο από το 300άρι της Delta και της US Airways). Ώσπου ήρθε η πλήρης διάψευση. Το ταξιδιωτικό γραφείο που ανέλαβε το ταξίδι με πληροφόρησε πως θα μας κουβαλούσε η Μητέρα Όλων Των Εταιρειών, η Lufthansa. Μιας και οι Γερμανοί δε φημίζονται για το service τους στις long haul πτήσεις έλπιζα σε καλό αεροπλάνο. Μιας και δεν ήξερα ακόμα το connection, έπαιζε 340-600 από MUC, 330-300 ή 747-400 από FRA και η ανάλογη επιστροφή. Μέσα μου παρακαλούσα για το 600άρι (άνεση, τεράστιο PTV & AVOD και πρώτη μου πτήση με το «μακρυνάρι» της Airbus). Οι ερωταπαντήσεις στο forum έδιναν κι έπερναν, μέχρι που ένα e-mail από το πρακτορείο έδωσε τέλος στη φημολογία: ATH-FRA (321), FRA-ORD (333), ORD-FRA (744), FRA-ATH (321), τα ,δε, σκέλη Θεσσαλονίκη-Αθήνα με Aegean.

Έτσι λοιπόν, φτάσαμε στη σημερινή ημέρα, να βρίσκομαι 38000 πόδια πάνω από τον Ατλαντικό και να γράφω αυτές τις γραμμές. Πάμε λοιπόν, να δούμε πως έφτασα μέχρι εδώ.

29.4.2009 SKG-ATH A3109 SX-DVQ A320-232 (cn: 3526) SEAT 10A

Η πτήση ήταν προγραμματισμένη για τις 10:30 (επιτέλους, μια φορά που δε θα έκανα το γαλατά ). Η συννεφιά και η βροχή που άρχισε να πέφτει δεν ήταν ικανές να μας χαλάσουν τη διάθεση. Παραδώσαμε τα τέκνα στους παππούδες και κεφάτοι αναχωρήσαμε για το hyper-hub της Θεσσαλονίκης. Άγχος δεν υπήρχε καθώς είχαμε κάνει web check in από το προηγούμενο βράδυ. Η πτήση καθ’ όλα τυπική και έτσι σε 37 λεπτά ακουμπούσαμε στον 03L του ΕΛ.ΒΕΝ. Παραλαβή αποσκευών και μετατροπή αυτών σε σαντουιτσάκι με την υπέροχη ζελατίνα αποτροπής φθορών και κλοπών.
Το web check in της LH είχε γίνει από το προηγούμενο βράδυ. Δυστυχώς η exit row στο σκέλος ATH-FRA και η μικρή «καμπίνα» της economy στο Α330 δε δίνονταν από το σύστημα. Έτσι, πρώτη μου δουλειά ήταν να κατευθυνθώ στο Business Class Counter της LH ώστε να παραδώσω αποσκευές και να αλλάξω, ει δυνατόν τις θέσεις. Αυτό το πέτυχα κατά το ήμισυ καθώς οι 24AB (exit row στ ο Α321 ήταν ήδη πιασμένες και έτσι παρέμεινα στις 25ΑΒ) αλλά κατάφερα να εξασφαλίσω τις 24ΑC στο Α330, στην πτήση για Σικάγο (τέλεια, όπως θα δείτε παρακάτω). Η μιάμιση ώρα της αναμονής πέρασε ευχάριστα καθώς συναντηθήκαμε για καφέ στην ΕΛΙΑ με ένα εξέχον μέλος του forum, με έφεση στην φωτογράφηση ερωτικών σύννεφων. Αφού δώσαμε ραντεβού για φαγητοκαικαφέκιότιπροκύψει (πείτε το με μια ανάσα) στη Συμπρωτεύουσα και αφού του υποσχέθηκα safety cards από όλα τα αεροπλάνα, ξεκινήσαμε για την Β09 όπου είχαμε ραντεβού με το Α321-131 D-AIRP που θα εκτελούσε την LH3381 για Φρανκφούρτη. Στην αναμονή για επιβίβαση χάζεψα λίγη από την κίνηση του 03R.
Aeroflot Rotating
GULF AIR Landing

29.4.2009 ATH-FRA LH3381 A321-131 D-AIRP (cn:564) “Loneburg”
SEAT 25A

Η επιβίβαση στο 14χρονο Airbus έγινε με σειρά προτεραιότητας (C-Class, Rows 24-31) κι έτσι ήμασταν από τους πρώτους που μπήκαν στο αεροπλάνο. Η θέση δεν προσφέρονταν για ψηλά αγόρια το δε IFE ήταν τέλειο, απλά ΑΝΥΠΑΡΚΤΟ. Ευτυχώς είχα γεμάτο ΜΡ3, περιοδικά και καλή διάθεση. Απογείωση από τον 03R, μετά από έναν χοντρό Καναδό και πριν το νεότερο μέλος της Αστροσυμμαχίας, στροφή πάνω από τη Ραφήνα και βουρ για Ιόνιο, Αδριατική και ηπειρωτική Ευρώπη. Τη φωνούλα του κυβερνήτη μας την ακούσαμε καθώς πετούσαμε πάνω από τον ισθμό της Κορίνθου, για να μας πει τι ακριβώς βλέπαμε και μετά μεταμορφώθηκε στη «Μαρία της Σιωπής». Δεν ξανακούστηκε μέχρι την αποβίβαση στη Φρανκφούρτη.
Περίπου στα 45 λεπτά πτήσης σερβιρίστηκε το φαγητό, μια μικροσκοπική μερίδα μακαρόνια με σάλτσα (νοστιμότατα παρά το μικρόν της μερίδος) που εξαφανίστηκε σε χρόνο που θα ζήλευε πορτοφολάς της Ομόνοιας. Ο συγχρονισμός του πληρώματος που μοίραζε το φαγητό-ποτό ήταν κα-τα-πλη-κτι-κός, καθώς απόλαυσα την μπύρα μου, την ώρα που τα μακαρόνια όδευαν προς την έξοδο κινδύνου μου (ΑΧΑΧΧΑ). Η χαρά μου ήταν τέτοια που κατάπια το κεκάκι σχεδόν αμάσητο. Η υπόλοιπη πτήση πέρασε με χαλαρωτική μουσική,φούσκες και διάβασμα ώσπου φτάσαμε στο hyper-hub της Lufthansa. Ομαλή προσγείωση στον 07L, όμορφες χανούμισες κατά την τροχοδρόμηση και γρήγορο βήμα προς την Α56, καθώς είχαμε μόνο 45 λεπτά για την αναχώρηση. Εκεί μας περίμενε υπομονετικά το Α330-343 D-AIKF για να μας μεταφέρει στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού.

29.5.2009 FRA-ORD LH432 A330-343 D-AIKF "Witter"

Στις 17:14 το tow track έπιασε δουλειά και το αεροπλάνο μας ξεκόλλησε μαλακά από τη φυσούνα αποχεραιτώντας το σκανδιναβό γείτονα, το μεγάλο αδερφό και το νεότερο μέλος της αστροσυμμαχίας, οδεύοντας αργά προς τον 07L απ' όπου ξεκινούσε ένας σαμουράι, ακολουθούμενος από έναν cowboy. Πίσω μας περίμεναν τη σειρά τους ένας χαμαλης της Lufthansa και ένας νεαρός Καναδός.
Στις 17:42 το A330 άφησε τo διάδρομο για το φυσικό του χώρο με μια αριστερή στροφή πάνω από τη Φρανκφούρτη με κατεύθυνση το Η.Β και την Ιρλανδία απ' όπου και θα έπαιρνε το clearence του Ατλαντικού. Μόλις το σήμα για τις ζώνες έσβησε, η καμπίνα απέκτησε ζωή με όλους να προετοιμάζονται για τις υπόλοιπες 8 ώρες πτήσης. Αφού έκανα μια αναγνωριστική βόλτα στην καμπίνα επέστρεψα στη θέση μου (οι πρωτες αριστερά στο bulkhead) κι άρχισα να παίζω με το IFE που δεν είχε και σπουδαία πράγματα συγκρινόμενο με το αντίστοιχο της AF που δοκίμασα 2 χρόνια πρίν. Το φαγητό σερβιρίστηκε στα 40 λεπτά πτήσης και υπήρχε επιλογή ανάμεσα σε μοσχάρι (εγώ) και κοτόπουλο ( η Ελένη) συνοδεία ερυθρού οίνου και για το τελείωμα brandy και καφές. Αφού μαζεύτηκαν οι δίσκοι πέρασε το πλήρωμα για το duty free και ξεκίνησαν οι βόλτες στο galley για νερό, χυμούς και snacks. H ώρα πέρασε ευχάριστα και ξεκούραστα χάρη στο άνετο seat pitch. Πάνω από το Μοντρεαλ μοιράστοικαν οι κάρτες εισόδου στις ΗΠΑ και τελικά άρχισε η κάθοδος προς το O' Hare με το Σικάγο να αχνοφαίνεται από κάτω μας. Τελικά, 524 λεπτά αφότου αφήσαμε το γερμανικό έδαφος ακοyμπούσαμε στον 14R με τα reverse να ουρλιάζουν και τα αερόφρενα να προσπαθούν να επιβραδύνουν το θηρίο. Μετά από ένα μακρύ taxi και αφού συναντήσαμε εκπροσώπους από τη Μέση Ανατολή και τη Λατινική Αμερική σταματήσαμε επιτέλους και άρχισε η αποβίβαση για να ακολουθήσει ο σπαστικός έλεγχος διαβατηρίων με λήψη δακτυλικών αποτυπωμάτων και φωτογραφίας που ευτυχώς δεν κράτησε πολύ μιας και η πτήση μας ήταν η μόνη που έφτασε εκείνη την ώρα (Δε ξεχνώ τη μια ώρα που έκανα να φτάσω από τη φυσούνα στον έλεγχο πριν 2 χρόνια στο Μοντρεάλ, καθώς είχαν φτάσει ταυτόχρονα τρεις πτήσεις από ευρώπη). Αφού συγκεντρωθήκαμε και πήραμε μια πρώτη μυρωδια από Αμερική (κυριολεκτικά καθώς οι φριτέζες του McDonald's είχαν πάρει φωτιά) ξεκινήσαμε για το ξενοδοχείο, όπου με περίμενε ο εφιάλτης του jet lag, απ' το οποίο συνήλθα τελικά μετά από 2 μέρες.
Το Jet Lag κατάφερε να με νικήσει την πρώτη νύχτα (και την επόμενη βεβαίως βεβαίως) κι έτσι στις 5 το πρωϊ με το μάτι γαρίδα αποφάσισα να μη τυραννιέμαι άλλο και να ξεκινήσω τη μέρα μου με ένα μπάνιο στην πισίνα του ξενοδοχείου. Το Omni Hotel Chicago είναι ένα all suites hotel εβρισκόμενο επί της N. Michigan Avenue ή αλλιώς Magnifficent Mile. H N. Michigan είναι ο κύριος εμπορικός δρόμος της πόλης με επώνυμα καταστήματα του στυλ Cartier, Van Cleefs, Boss, Armani κλπ.
Τα δωμάτια του ξενοδοχείου ήταν πολύ άνετα (ακόμα και τα μικρότερα όπως το δικό μας) ενώ η θεση του έδινε εύκολη πρόσβαση σε πολλά αξιοθέατα και ΜΜΜ ( τα οποία παρεπιπτόντως για πρώτη φορά δεν τίμησα, με μόνη εξαίρεση το ταξί 1-2 φορές). Ακούγεται περίεργο αλλά η πόλη περπατιέται άνετα καθώς τα περισσότερα μουσεία και αξιοθέατα βρίσκονται εκατέροθεν της N. Michigan και της προέκτασής της S. Michigan με ελάχιστές εξαιρέσεις.
Μετά το γενναίο πρωϊνό ξεκίνησε η περιήγηση με πρώτη στάση στο John Hancock Center ή αλλιώς "Big John" με μια μικρή στάση στο Water Tower ένα από τα λίγα κτήρια που γλίτωσαν από την καταστροφική πυρκαγιά του 1871. Ο Big John είναι ένας 100-όροφος ουρανοξύστης 343 μέτρων όπου με $15 λιγότερα και σε 40 sec φτάνεις στο παρατηρητήριο του 94ου ορόφου για να απολαύσεις μια πανοραμική άποψη της πόλης και των περιχώρω ( καιρού επιτρέποντος). Από κει πάνω έχει κανείς μια καλή άποψη του ύψους αλλά μπορεί να απολαύσει ολόκληρο το Navy Pier και το Sears Tower (ο μαύρος ουρανοξύστης στο βάθος) ο οποίος με τα 527 μέτρα του ήταν μέχρι την κατασκευή του Taipei 101, το ψηλότερο κτήριο στον κόσμο. Η N. Michigan διασταυρώνεται με το Chicago River στις όχθες του οποίου βρίσκονται ορισμένα από τα πιο χαρακτηρηστικά οικοδομήματα της πόλης όπως το Wringley Building, το Tribune Tower (έδρα της εφημερίδας Chicago Tribune) στους εξωτερικούς τοίχους του οποίου είναι ενσωματωμένα θραύσματα από διάφορα μνημεία του κόσμου όπως της Απαγορευμένης Πόλης, του Παρθενώνα αλλά και μια πέτρα από τη Σελήνη. Μπροστά από το Tribune Tower βρίσκεται ένα από τα εκατοντάδες γλυπτά που είναι διάσπαρτα στην πόλη, μια μεγέθυνση του γνωστού American Gothic που εκτίθεται στο Art Institute of Chicago. Όπως καταλαβαίνετε, το γλυπτό είναι σημείο φωτογράφησης και αναλόγως της ώρας μπορεί να χρειαστεί να περιμένετε αρκετά για να έρθει η σειρά σας. Ένα άλλο κτήριο που δεσπόζει στην περιοχή είναι ο Tramp Tower που καθρεφτίζει πάνω του τη γύρω αρχιτεκτονική.
Από το Chicago river ξεκινούν τα water taxies που με ένα αντίτιμο 3-10$ (αναλογα με τη διαδρομή) σε μεταφέρουν σε διάφορα σημεία της πόλης όπως Navy Pier, Sears Tower, Shedd's Aquarium ή απλά σε κάνουν μια βόλτα στη λίμνη Michigan.
H μέρα έκλεισε σ' ένα από τα πιο γνωστά Jazz Clubs του Σικάγο όπου απόλαυσα το 12oz stake μου συνοδεία καλής μουσικής και άφθονης μπύρας.
Το Σικάγο είναι χτισμένο κατά μήκος της λίμνης Michigan, επιτρέποντας έτσι την ανάπτυξη πάμπολλων παράκτιων χώρων αναψυχής για τους κατοίκους. Ο σπουδαιότερος, που αποτελεί κι έναν μεγάλο πνεύμονα πράσινου για την πόλη είναι το Millenium Park και τα γειτονικά (και επικοινωνούντα μεταξύ τους Grant Park, Burnham Park & Jackson Park). Ρίξτε μια ματιά στο Google Maps για να καταλάβετε την έκταση πρασίνου που έχει αυτή η πόλη σε σύγκριση με τις Ελληνικές τσιμεντουπόλεις. Η βόλτα μας ξεκίνησε από το Millenium Park με τα χαρακτηρηστικά γλυπτά του. Επίσημη "είσοδος" του πάρκου θεωρείται η Cloud Gate ή "το Φασόλι". Είναι ένας εντυπωσιακά μεγάλος καθρέφτης, ιδανικός δια τη σύζυγο (που να ψάχνει την... τσάντα-βαλίτσα-μα που το' βαλα τώρα το καθρεφτάκι). Εκείνη τη στιγμή ένας θόρυβος από ψηλά μου έφερε στο μυαλό εικόνες που δε θα θελα να ξαναδώ. Επόμενη στάση ήταν στο Crown Fountain, ένα συντριβάνι-video wall που πρόβαλλε φάτσες κατοίκων της πόλης που κάποια στιγμή ξεχνούσαν τους καλούς τους τρόπους κι άρχιζαν το κατάβρεγμα, ενώ αμέσως μετά ένα ειδυλιακό τοπίο χαλάρωνε τα νεύρα. Όπως καταλαβένετε, κάθε σύγκριση με τα δικά μας συντριβάνια-ξεβράκωτα αγοράκια περιττεύει. Πρέπει να ομολογήσω ότι βλέποντάς το μου ήρθε στο μυαλό μια πιο kinky εκδοχή αλλά αμά την περιγράψω θα με κλείσουν μέσα. Σιγά-σιγά ο δρόμος μας έβγαλε στο Grant Park όπου δεσπόζει το Buckinham Fountain γνωστό από τον Αλ Μπάντυ .Το συντριβάνι αυτό μάλλον σπούδασε στο conservatoir καθώς κάθε ώρα αρχίζει να παίζει μουσική. Με το τέλος της παράστασης πήραμε το δρόμο της επιστροφής, κάνωντας ένα διάλλειμα στο Jay Pritzker Pavillion, συναυλιακό χώρο εν μέσω Millenium Park. Μετά από ένα γενναίο φρεσκαρισμα στο ξενοδοχείο ( όπως είπα και στην αρχή της αφήγησης, όλες οι διαδρομές έγιναν ΠΕΡΠΑΤΩΝΤΑΣ, εκτός της επίσκεψης στο Museum of Science and Industry που βρίσκεται στου διαόλου τον
κ ο) για ν' ακολουθήσει ένα υπέροχο δείπνο στο εστιατόριο Cite, ευρισκόμενο στον 70ο όροφο ενός χαμόσπιτου με εκπληκτική θέα στο κατάφωτο Σικάγο. Με το στομάχι γεμάτο ΡΟΔΑΛΟ (ΧΕΧΕΧΕΧΕΧΧΕΧΕΧΕΧΕΧΕΧΕ ) φαγητό και τον εγκέφαλο πλήρους εικόνων και οίνου, παραδόθηκα στην αγκαλιά του Μορφέα, απαλλαγμένος επιτέλους από το Jet-Lag, για 10 συνεχόμενες ώρες
Καθώς η μέρα προβλέπονταν βροχερή, αποφασίστηκε αποβραδύς ν' αφιερωθεί σε επίσκεψη μουσείων και συγκεκριμένα στο Art Institute of Chicago το πρωι και το Museum of Science and Industry αμέσως μετά.
Tο Art Institute of Chicago περιέχει συλλογές από πολλές περιόδους της Ιστορίας (Μεσσοποταμία, Αρχαία Αίγυπτος κλπ μέχρι μοντέρνα ζωγραφική και γλυπτική έως τα μέσα του περασμένου αιώνα). Η περιήγηση ήταν σχετικά γρήγορη καθώς εστίασα περισσότερο σε συγκεκριμένους πίνακες (American Gothic, Nighthawks και πίνακες των Jackson Pollock & Mark Rothko. To Museum of Science and Industry βρίσκεται αρκετά μακρυά από το κέντρο της πόλης (προτιμήστε ταξί για την επίσκεψή σας αν και εξυπηρετείται κι από αστικό λεωφορείο) και περιέχει εκθέματα που καλύπτουν τις μεταφορές, τη βιομηχανία, το διάστημα κ.α. Έτσι, κάποιος μπορεί να μεταμορφοθεί σε Μπαρμπαστάθη, καπετάν Αντρέα Ζέπο, ή αστροναύτη. Το σημαντικότερο έκθεμα του μουσείου (κατά τη γνώμη μου) είναι το U-505, το μοναδικό γερμανικό υποβρύχιο που έπεσε σε συμμαχικά χέρια άθικτο. Το έκθεμα καταλαμβάνει μια ολόκληρη αίθουσα και είναι επισκέψιμο με ένα 15λεπτο tour όπου αναπαριστόνται ακριβώς οι συνθήκες διαβίωσης και μάχης μέσα σ' αυτό. Αφού περάσαμε ένα ευχάριστο απόγευμα απιστρέψαμε στο ξενοδοχείο εν μέσω κατακλυσμού με αποκορύφωμα χαλάζι για να ετοιμαστούμε για τη βραδυνή κρεπάλη.
Δύο άλλα μουσεία που αξίζουν της προσοχής σας είναι το Field Museum (Φυσικής Ιστορίας) με κύριο έκθεμα την Sue, τον πιο καλοδιατηρημένο σκελετό T.Rex παγκοσμίως και το Shedd's Aquarium με κύριο εξιοθέατο το show που δίνουν τα δελφίνια και οι φάλενες Belluga. Δυστυχώς λόγω στενότητας χρόνου, δεν κάθησα να δω τα κήτη να χορεύουν. Τα δυο κτήρια βρίσκονται δίπλα δίπλα κι έτσι με μια βόλτα τα επισκέπτεστε και τα δύο. Επίσης, προσφέρουν μια καταπληκτική θέα στο skyline του Σικαγο. Οι υπόλοιπες μέρες του ταξιδιού πέρασαν με επιστημονική επιμόρφωση και βόλτες στο Downtown κάτω από τις γραμμές του El (elevated train) και στον Union Station όπου γυρίστηκε η περίφημη σκηνή της σκάλας στους "The Untouchables".
M' αυτά και μ' αυτά έφτασε η ημέρα της επιστροφής. Το O'Hare είναι το πιο πολυσύχναστο αεροδρόμιο της Αμερικής με 5 Terminals (το T5 ειναι το International που εξυπηρετεί την star Alliance). Είναι αεροδρόμιο που βοηθάει το planespotting καθώς έχει μεγάλα παράθυρα, ενίοτε καθαρά (ζητώ συγγνώμη που δεν παραθέτω φωτογραφίες).

4.6.2009 ORD-FRA LH431 B747-430 D-ABVB "Bonn"

To γερασμένο 744 μας περίμενε υπομονετικά στην Β17. Το load factor πλησίαζε το 100% με τους περισσότερους επιβάτες να είναι ινδοπακιστανικής καταγωγής. Δυστυχώς η προσπάθεια μου για e-check in δεν ήταν τυχερή αυτή τη φορά καθώς το σύστημα έδινε ελεύθερες μόνο τις 39BC. Στην Α στρογγυλοκάθησε ένας νεαρός Ινδός που επέμενε να έχει κλειστό το σκιάδιο του παραθύρου κι εγώ ΑΔΙΑΚΡΙΤΑ το ανέβαζα συνεχώς. Τελικά πείστηκε να το αφήσει ανοικτό μιας και η μόνη εναλλακτική του λύση ήταν να πάρει το διάδρομο (πράγμα που δε δέχτηκε). Δεν μπορώ να καταλάβω μερικούς ανθρώπους. Αφού δε θέλουν παράθυρο, γιατί δεν το δίνουν σ' αυτούς που το επιθυμούν. Το αεροσκάφος έδειχνε καθαρά την ηλικλία του, με τα φαγωμένα καθίσματα, την έλλειψη PTV και τη στενότητά του που τη μετρίαζε η θέση μου στο διάδρομο. Κάποια στιγμή μοιράστηκε το φαγητό (χοιρινό με ρύζι, σαλάτα και γλυκό). Αποφασισμένος να κοιμηθώ ήπια δυο ποτήρια κρασί και ένα 5αρι Stilnox ( ) και ξεράθηκα μέχρι την ώρα του breakfast, περίπου 1 ώρα πριν φτάσουμε Φρανκφούρτη. Έχοντας περίπου 2 ώρες μέχρι την επόμενη πτήση, αποφάσισαμε να συνέλθουμε μ' ενα καυτο μπάνιο στο Admnirals Lounge (χάρη στο Priority Pass). Το μόνο κακό είναι ότι του lounge βρίσκεται landside, άρα έπρεπε να βγούμε, να πλυθούμε και να ξαναπεράσουμε security check. Η αίσθηση καθαριότητας όμως μας αποζημίωσε.

5.6.2009 FRA-ATH LH 3880 A321-131 D-AIRF "Kempten" και ATH-SKG A3116 A320-232 SX-DVJ "Exelixis"

Η συσσωρευμένη κούραση των προηγούμενων ημερών δεν άφησαν περιθώριο για spotterικες αναζητήσεις. Μηχανική κατανάλωση του κρύου πιάτου της LH (χωρίς φωτογραφία, μπορεί και να πήρα δε θυμάμαι) , ύπνος μέχρι την Αθήνα, ΚΑΦΕΣ ΦΡΑΠΕΣ ΜΕ ΠΟΛΛΑ ΠΑΓΑΚΙΑ στον ΕΛ. ΜΠΕΝ και άφιξη στη Σαλονίκη.

Thessaloniki-Athens με...την ATHENS

Πριν από λίγες μέρες δέχτηκα την επίσκεψη των Υπερπρακτόρων aakunz & COMPUTERISE και του πράκτορος George,οι οποίοι είχαν ανέβει στη Νύφη του Θερμαϊκού για να τεστάρουν την Athens Airways, τους ντόπιους μεζέδες και να γράψουν το σχετικό trip report. Το πρωϊ εκείνης της ημέρας έλαβα οδηγίες από τον Ινστρούχτορα του Κόμματος,να τους προσφέρω τη μέγιστη φιλοξενία, όπερ και εγένετω. Επειδή όμως μάλλον το παράκανα στη φιλοξενία και μάλλον τους κατέστρεψα τα μισά εγκεφαλικά κύτταρα, ανέλαβα την ιερά υποχρέωση να περιγράψω την εμπειρία μιας πτήσης με το καινούριο κοσκινάκι της Ελληνικής πολιτικής αεροπορίας. Οι promo fares (€ 56 r/t) έκαναν το ταξίδι ακόμα πιο ευχάριστο.
Πάμε λοιπόν.

19.3.2009 ZF413 SKG-ATH ERJ-145EU SX-CMB "ΝΙΚΟΣ ΕΓΓΟΝΟΠΟΥΛΟΣ"
19.3.2009 ZF416 ATH-SKG ERJ-145EU SX-CMB "ΝΙΚΟΣ ΕΓΓΟΝΟΠΟΥΛΟΣ"

Ξημέρωσε μια υπέροχη ηλιόλουστη ημέρα με πολύ δυνατό Βαρδάρη. Η σύζυγος είχε αναχωρήσει ήδη με τα γλαροπούλια για δουλειές στην πρωτεύουσα, με σκοπό να με συναντήσει στο ΕΛ.ΒΕΝ για επιστροφή με την Athens, οπότε αφού άφησα τα παιδιά στον παιδικό σταθμό ξεκίνησα για το γνωστό spotting place, μιας και λόγω του αέρα οι προσγειώσεις θα γινόταν στον 34. Όντως, στις 09:00 έκανε την εμφάνισή του το 737 της Swift και μιας και οι επόμενες προσγειώσεις θα ήταν της Α3 και ΟΑ αναχώρησα για το ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ (Ρ6 Parking μακράς διάρκειας). Φτάνοντας με καλωσόρισε ένα 321 της Α3 που εκείνη την ώρα εφορμούσε στον Σαλονικώτικο ουρανό.
Το check in γρήγορο από μια ευγενέστατη και όμορφη υπάλληλο της Swissport και φυσικά το αίτημα μου για 12Α (single seat, exit row) έγινε αμέσως δεκτό (μιας και ήμουν ο πρώτος από τους 14 επιβάτες της πτήσης που παρουσιάστηκαν στο counter). Η συνέχεια αναμενόμενη: πρωϊνό φραπεδάκι στο ανακαινισμένο GOΟDBYE με θέα το 737 της ΟΑ που εκτελούσε την ΟΑ191 ATH-SKG-STR καθώς και τον ΠΥΘΑΓΟΡΑ που εκτελούσε την ΟΑ 905 ATH-SKG. Η επόμενη προσγείωση ήταν η TUI από STR, ακολουθούμενη από την Α3112 από Αθήνα και την EZ4721 από Βερολίνο. Καθώς η ώρα περνούσε πέρασα το security check και μετά από λίγο το SX-CMB ακουμπούσε το διάδρομο 34.
Κατά τη μετάβαση προς το αεροπλάνο συναντήσαμε κάποιες όμορφες παρουσίες. Επιβίβαση και πρώτη επαφή με το εσωτερικό ενός ERJ. H 12A προσφέρει εξαιρετική άνεση παρά το μικροσκοπικό arm rest. Η απογείωση από τον 34 ήταν ταχύτατη και σύντομα αφήσαμε πίσω μας το ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ με κατεύθυνση προς το Αιγαίο. Η ενημέρωση από το πλήρωμα έγινε πάνω από την Αλλόνησο οπότε και μοιράστηκε το snack : ολόφρεσκο maffin και brioche με μανούρι-ντομάτα, σολωμό και coke (ο σολωμός δε φαίνεται γιατί τον έφαγα πρώτο). Από κάτω μας διαγράφονταν χιονισμένη η Οίτη καθώς περνούσαμε πάνω από την Ευβοια, ώσπου τελικά φάνηκε το ΟΑΚΑ και μετά από λίγο το ένδοξο ΕΛΛΗΝΙΚΟ. Η προσγείωση στον 03L έγινε μέσα σε εντονότατες αναταράξεις που πολλαπλασιάζονταν από το μικρό μέγεθος του αεροπλάνου. Κατά την τροχοδρόμηση προς το remote stand είχαμε μια πανέμορφη συνάντηση ενώ ένα αγενέστατο RJ-100 μας έδειχνε τα απόκρυφά του. Το αδερφάκι μας έπαιρνε το πρωϊνό του μπάνιο.
Οι επόμενες 2 ώρες στο υπερ-hub πέρασαν πολύ ευχάριστα με ένα καλό γεύμα και καφέ στην ΕΛΙΑ, ώσπου ήρθε η ώρα να κατευθυνθούμε προς το αεροπλάνο μας. Φυσικά δώσαμε προτεραιότητα σε ένα 321 που τροχοδρομούσε. Δίπλα μας κοιμόταν ένας ελεύθερος "κουμπάρος". Η σύζυγος πολύ το ευχαριστήθηκε το αεροπλανάκι (ωχ, το μάτι μου). Απογείωση από τον 03L και πορεία προς το βορρά. Αυτή τη φορά έφαγα πρώτο το ντοματομανούρι και φωτογράφησα τον σολωμό. Πτήση πάνω από Χαλκιδική ( εδώ το ακρωτήριο της Καλάνδρας με το camping του ΑΠΘ, στο πρώτο πόδι). Κουνιστότατη προσγείωση στον 34 και επιστροφή στο σπίτι με ένα τεράστιο χαμόγελο.


VERDICT : Απλά ΑΠΙΘΑΝΗ. Αν κρατήσει τις τιμές σε λογικά επίπεδα και το service παραμείνει το ίδιο τότε θα κάνει κάποιους να χάζουν τον ύπνο τους. Σίγουρα θα την ξαναπροτιμήσω αν χρειαστεί να κατέβω Αθήνα. Πολύ καλή κίνηση να προσφέρει ταξιδιωτικό περιοδικό ως inflight magazine. Λατρεψα το Embraer. Τρελλό πετούμενο.

SPOTTERS PARADISE : BRU & AMS ΚΑΙ ΛΙΓΟ CPH

Η απόφαση για το ταξίδι αυτό πάρθηκε καθώς πλησίαζε η ημέρα των εξετάσεων ειδικότητας. Θα ήταν μια πρώτης τάξης ευκαιρία για να ηρεμήσω από την ένταση των τελευταίων μηνών. Ο προορισμός και η διάρκεια ήταν έυκολα: 3 ημέρες spotting trip σε Βρυξέλλες και Άμστερνταμ. Είχα αποφασίσει να ξοδέψω τα τελειταία μίλια από την Μ & Μ, που έφτανα ίσα ίσα για business class + φόρους. Αυτοκίνητο νοικιάστηκε από την πιστή National και θα έμενα στο Holiday Inn express, 5 min οδήγμα από το αεροδρόμιο των Βρυξελλών με €55/βραδυά + πρωϊνό. Pas Mal !!!
Αυτό που δεν είχα αποφασίσει ακόμα ήταν από ΠΟΥ θα επέστρεφα. Δεν ήθελα με κανέναν τρόπο να επιστρέψω από BRU καθώς το είχα φάει με το κουτάλι, η Swiss δρομολογούσε RJ για ZRH και καθώς είχα C-Class και επρόκειτο να χρησιμοποιήσω το lounge, δεν ήθελα να νιώσω την ίδια απογοήτευση με την προηγούμενη φορά. Η πρώτη επιλογή στη λίστα ήταν το AMS. Είχα πετάξει μόνο μια φορά από εκεί πριν από 5 χρόνια, θα είχα την ευκαιρία για λίγες ώρες spotting στο Panorama Terrace και ήταν και κοντά: 2 ώρες με το Thalyw και κόστος €43. Μετά από λίγο άρχισα να παίζω με τις κρατήσεις της Μ&Μ και πιθανούς συνδυασμούς με πιθανούς υποψήφιους τα CDG, ARN, OSL, CPH. Το ψάξιμο για φτηνούς νή μετάβαση σε κάποιο από αυτά από τις Βρυξέλλες, ανέδειξε νικήτρια την Κοπεγχάγη με €60 o/w από την SAS. Έτσι, το τελικό πρόγραμμα διαμορφώθηκε ως εξής:
27.2.09 SKG-BRU Swiss C class
1.3.09 BRU-CPH SAS Y class
1.3.09 CPH-SKG Swiss C Class

Ημέρα 1η. 27-2-2009
SKG-ZRH LX1851 A320-214 HB-IJK "Wissigsteck"

Έχοντας κάνει από την προηγούμενη ημέρα web check in κι έχοντας μαζί μου μόνο ένα μικρό σακίδιο, προχώρησα απ' ευθεάις στον έλεγχο διαβατηρίων. Ο κυβερνήτης κ. Schmidt και η προϊσταμένη της καμπίνας μας υποδέχτηκαν στην πόρτα του αεροσκάφους και μόλις έκλεισαν οι πόρτες άρχισε η τροχοδρόμηση προς τον 34, τον οποίο αφήσαμε στις 04:58 λαμβάνοντας πορεία προς Montenegro-Sarajevo-Ljubljiana-Saltzburg-Zurich, όπως μας ενημέρωσε ο Κ2 κ. Meyer. To πρωϊνό σερβιρίστηκε στι 05:15, αφού πρώτα η υπεύθυνη αεροσυνοδός είχε ρωτήσει κάθε έναν επιβάτη ξεχωριστά για την επιλογή του. Λόγω της ώρας και της πείνας μου απόλαυσα τα νοστιμότατα Scrambled Eggs και τα φρούτα, κλείνοντας με τον αρωματικό καφέ της Swiss. To υπόλοιπο της πτήσης πέρασε με μουσική απο το ΜΡ3 player μου, καθώς τα "αστεία" videos που προβάλονταν στις overhead οθόνες με άφησαν παγερά αδιάφορο.
Μετά από 137 λεπτά πτήσης, ακουμπήσαμε μαλακά στον Rwy 34 της χιονισμένης Ζυρίχης, κατευθυνόμενοι προς την πύλη Α66 δίπλα στο "αδελφάκι" HB-IJW που εκείνη την ώρα γέμιζε την κοιλίτσα του. Καθώς είχα πολύ μικρό connection κατευθύνθηκα γρήγορα στο lounge για ένα γρήγορο καφέ+croisant+χυμό και αμέσως έφυγα για το security check, προκειμένου να ξεκινήσω το δέυτερο σκέλος του ταξιδιού προς τη βελγική πρωτεύουσα.

27.2.2009 ZRH-BRU LX786 A320-214 HB-IJI "Creux du Van"

Βολεύτηκα στην 5Α περιμένοντας το pushback που ξεκίνησε στις 07:21 αποχεραιτώντας τον "γειτονα" HB-IQQ. Κατευθηνόμενοι προς τον 28 καλημερίσαμε το RJ της AF και βρεθήκαμε στο holding point περιμένοντας το HB-IJW να απογειωθεί, έχοντας πίσω μας το HB-IJJ. Στις 07:33 ο Κ1 κ. Lindberg μας σήκωσε στον αέρα, πετώντας σε έναν εξαιρετικά συννεφιασμένο ουρανό. Το δεύτερο "πρωϊνό" της ημέρας αποτελούνταν από croisant, φρουτοσαλάτα και μια νοστιμότατη πουτίγκα.
Η προσγείωση σρον 25L των Βρυξελλών έγινε μέσα σε έντονη νέφωση και ψιλόβροχο, χαλώντας μου την καλή διάθεση που είχα για planespotting. Μας υποδέχτηκε το OO-CBA κατά την τροχοδρόμηση. Μετά την αποβίβαση και μη έχοντας βαλίτσες να παρλάβω, κατευθύνθηκα στο γκισε της National για να παραλάβω το αυτοκίνητο. Είχα κλείσει ένα 1600άρι ASTRA αλλά ζητώντας Diesel με αναβάθμησαν σε ένα 1900άρι VW Bora. Pas Mal για €87 για 2 μέρες. Μετά από 15 περίπου λεπτά, βρέθηκα στο δωμάτιό μου για να βολευτώ πριν ξεκινήσω την απόπειρα για planespotting. Λέω απόπειρα, μιας κι ο καιρός ήταν χάλια και η βροχή έπεφτε με διακυμάνσεις έντασης. Παρόλα αυτά, είχα έρθει για να φωτογραφήσω αεροπλάνα κι αυτό έκανα. Συγχωρήστε με λοιπόν για την ποιότητα:

Boeing 737-85P CN-ROJ Royal Air Maroc
Canadair CRJ-200ER EC-JCL Air Nostrum

Καθώς ο καιρός δεν έλεγε να φτιάξει κι έχοντας περάσει αρκετά RJ της Brussels Airlines που δεν μπήκα στον κόπο να φωτογραφήσω, παράτησα κάθε προσπάθεια για αξιοπρεπή φωτογράφηση και ξεκίνησα για το δεύτερο σταθμό του ταξιδιού μου, την Οστάνδη (OST) ελπίζοντας σε καλύτερη τύχη. Πράγματι, ο καιρός ήταν καλύτερος, στο apron ήταν σταθμευμένα μερικά 747F και ενα MD-11F αλλά μη βρίσκοντας κάποιο καλό σημείο για φωτογράφηση, πήρα το δρόμο του γυρισμού με βαρειά καρδιά και εξουθενωμένος: ξύπνιος από τις 2 τα ξημερώματα, δύο πτήσεις και 120 χιλιόμετρα οδήγημα ΧΩΡΙΣ επιτυχία. Για να μη φύγω, όμως, με άδεια χέρια αποθανάτησα αυτό το DC-8-62(CF) της Continental Cargo, που σίγουρα γνώρισε καλύτερες ημέρες.
Ο ύπνος με βρήκε πολύ γρήγορα, έχοντας για νανούρισμα το "γουργουρητό" των κινητήρων των απογειούμενων αεροσκαφών από το γειτονικό Zaventem.

Ημέρα 2η. 28.2.2009 BRU-AMS National Car Rentals VW Bora 1.9D 72-XT-XF

¨Εχοντας κοιμηθεί το προηγούμενο βράδυ με τις κότες, ξύπνησα με τα κοκκόρια Η καλημέρα ήρθε από τοιν ουρανό με τη μορφή απογειούμενων αεροπλάνων. Το πλεονέκτημα του ξενοδοχείου ήταν η εγγύτητα στο αεροδρόμιο και η ευκαιρία που έδινε, για την όποια παρατήρηση αεροπλάνων. Αν για κάποιο λόγο το προτιμήσετε για τη διαμονή σας, ζητήστε δωμάτιο στον 3ο όροφο, 301-307 (μονά νούμερα, εγώ είχα το 307) και να είστε εφοδιασμένοι με μεγάλο φακό (400mm+)
Μετά από ένα καλό πρωϊνό κατευθύνθηκα στο γνωστό spotting place στο κατώφλι του 25L (Συντεταγμένες 50°53'52.67"Β 4°31'50.85"Α στο Google Earth). Παρά την πρωϊνή παγωνιά, εκεί βρίσκονταν ήδη μια παρέα που γρήγορα μεγάλωσε. Το πανηγύρι είχε αρχίσει:

Boeing 737-3Q8(QC) F-GIXO Europe Airpost
Boeing 737-505 YL-BBA Air Baltic
Airbus A319-112 HB-IPS Swiss
Airbus A320-214 OE-LBQ Austrian
Airbus A319-131 G-EUPT British Airways
Boeing 737-55D SP-LKD LOT
Boeing 737-7Q8 HA-LOB MALEV
Boeing 737-38J YR-BGB TAROM
Airbus A320-214 EI DEM Aer Lingus
Airbus A319-112 OO-SSM Brussels Airlines

Το επόμενο μου θύμισε το τραγούδι του Χριστάκη "θα ζήσω ελεύθερο πουλί" . Σε κάποια στιγμή φάνηκε στο βάθος ο Ιβάν ο Τρομερός που κατέβηκε στον 25R ακολουθούμενος από ένα ασιάτη φίλο του.
Καθώς άρχισε να συννεφιάζει ξεκίνησα για το Άμστερνταμ. Μετά από ένα απίστευτο μποτιλιάρισμα λόγω τροχαίου ατυχήματος, έφτασα τελικά στο Polderbaan για να το βρω ΚΛΕΙΣΤΟ λόγω του πρόσφατου ατυχήματος της ΤΗΥ.

Όπως προείπα, λόγω του ατυχήματος της ΤΗΥ ο POLDERBAAN ήταν κλειστός και το AMS χρησιμοποιούσε τους 18C-36C "Zwanenburgbaan" & 06-24 "Kaggebaan". Βλαστιμόντας την τύχη μου, άρχισα να σκέφτομαι εναλλακτικές λύσεις που δε θα τίναζαν το ταξίδι μου στον αέρα. Μη έχοντας διάθεση να ψάχνω spotting placa στον Zwanenburgbaan και με τον Kaggebaan κλειστό από τον 2/2008, η μόνη λογική λύση ήταν το Panorama Terrace του Schiphol. Η επιλογή μου με δικαίωσε, αν και το 80% των κινήσεων ήταν της KLM. Το ένα μπαλκόνι βλέπει στο apron των "μικρών" αεροσκαφών και στην αρχή του 18C, ενώ το άλλο στην αυλή των wide bodies με όλον τον καλό κόσμο μαζεμένο. Ιδού λοιπόν τι ψάρια έπιασα:
Boeing 747-412(F) PH-MPR Martinair
Boeing 777-206(ER) PH-BQI KLM
Boeing 737-8K2 PH-BGA KLM
Airbus A319-131 G-EUOC British Airways που μόλις έφτασε από Λονδίνο
Ένα τηλεφώνημα στο γραφείο και μια όμορφη φάτσα καθώς και το retrojet της ΚLM. Άλλος ένας κουβαλητής ξεκινούσε τη δουλειά του (McDonnell Douglas MD-11(CF) PH-MCS).
Ένα prive 737 έπαιρνε τη σειρά του (Boeing 737-7AK BBJ HB-JJA) κι ένας Ιρλανδός ξεκινούσε για τη χώρα του τριφυλλιού και των ξωτικών. Ο κόκκινος γίγαντας αναστάτωσε τον κόσμο με τις φωνές του (Boeing 747-409 B-18201). Στην αυλή των "μεγάλων" μια κυρία με μια κυρία στα χειριστήρια φορτώνονταν για το ταξίδι της, ενώ από πίσω της τροχοδρομούσε ο Μεγάλος Αδελφός ενώ κάποιος άλλος από το σόϊ ξεφόρτωνε τα δώρα για την οικογένεια. Ο Βρετανός όπως ήρθε έφυγε, ενώ μια κομψή αμερικάνα κουνιόταν προκλητικά. Επειδή όλα αυτά τα παιδάκια έκαναν πολύ φασαρία ήρθε ο παιδονόμος να τα μαλώσει. Μια ψηλομύτα γαλλιδούλα σηκώθηκε να φύγει θυμωμένη, τρέχοντας να προλάβει ένα ομορφόπαιδο από την Ασία που όμως προσπάθησε να φιλήσει μια μικρή Ολλανδέζα, η οποία του γύρισε επιδεικτικά την πλάτη. Την τάξη έτρεξε να επιβάλει ένας αμερικάνος γκάνκστερ.
Από τη φωτογραφική παραζάλη με έβγαλε η φωνή του φύλακα που ενημέρωνε για το κλείσιμο του viewing deck (Το χειμώνα κλείνει στις 17:00 ενώ το καλοκαίρι στις 20:00). Πριν φύγω έριξα μια τελευταία ματιά στον Shogun που ξεκουραζόταν και στον πύργο και πήρα το δρόμο του γυρισμού για τις Βρυξέλλες.

Ημέρα 3η. 1.3.2009

Η τελευταία ημέρα του ταξιδιού ξεκίνησε αρκετά νωρίς με πολύ πρωϊνό ξύπνημα. Τα heavies από Αμερική και Ασία φτάνουν στις Βρυξέλλες γύρω στις 7 το πρωϊ. έτσι λοιπόν, μετά από ένα γρήγορο πρωϊνό, ξεκίνησα για το γνωστό σημείο οπου με καλωσόρισε μια αμερικανίδα ακολουθούμενη από άλλα καλούδια: 1 και 2 και 3. Η πρωϊνή ομίχλη δε διευκόλυνε τη φωτογράφιση αλλά προσέφερε ένα απόκοσμο σκηνικό καθώς τα αεροπλάνα ξεπρόβαλαν μουγκρίζοντας μέσσα πό τη συννεφιά. Κάποια στιγμή βγήκε ο ήλιος ο οποίος έδωσε χρώμα στον ουρανό και στα contrails και βελτίωσε κάπως την κατάσταση αλλά και το κρύο.
Canadair CRJ-200LR S5-AAI Adria
Boeing 737-530 D-ABIU Lufthansa
Airbus A319-111 HB-JZI Easyjet Switzerland
Airbus A320-211 TS-IMM Tunisair
Οι προσγειώσεις συνεχίζονταν ασταμάτητες αλλά είχε φτάσει η ώρα να αφήσω το αυτοκίνητο και να ξεκινήσω το ταξίδι της επιστροφής.

1.3.2009 BRU-CPH SK 594 MD-87 LN-MRU "Grim Viking"

Μετά το check in και το security check κατευθύνθηκα γρήγορα προς τις πύλες Α όπως ανακοίνωσαν τα FIDS. Στην Α51 περίμενε το retrojet της Austrian. Μετά την αναχώρησή του ανακοινώθηκε η πτήση για Κοπεγχάγη και ο Grim Viking πλησίασε σιγά σιγά στην πύλη ενώ στο βάθος ξεκινούσαν για τα ταξίδια τους ένας Φινλανδός και μια Σουλτάνα. Μετά από ώρα τους ακολουθήσαμε στον 25R και γρήγορα βρεθήκαμε στο cruising altitude κατευθυνόμενοι προς τη Σκανδιαναβία.
Η πτήση ήταν ομαλότατη, χωρίς καμία ιδιαίτερη συγκίνηση και έτσι, μετά από 70 λεπτά αντικρίσαμε τη γέφυρα Oresund που ενώνει Δανία με Σουηδία, ελάχιστα πριν ακουμπήσουμε μαλακά στον 22L τοθ Kastrup. Επί της υποδοχής βρίσκονταν ένα 340 της εταιρίας ενώ τη μονοτονία της μπλε ουράς έσπαγε ένας ασιάτης πρίγκηπας.
Αν και είχα σχεδιάσει εξαρχής να πάω για spotting μιας και είχα αναμονή 7 ωρών, τα σχέδιά μου ανέτρεψε η βροχή που άρχισε να πέφτει. "What the hell" σκέφτηκα. Ευκαιρία να παραμείνω παραπάνω σ'ενα από τα πιο όμορφα αεροδρόμια της Ευρώπης. Έτσι, μετά από μια βόλτα στα καταστήματα και την αγορά των απαραίτητων LEGO για τους μικρούς back home κατευθύνθηκα στο SAS lounge για να περάσω τις 6 πιο όμορφες ώρες σε αεροδρόμιο EVER. Το πρώτο πράγμα που έκανα μπαίνοντας στο lounge ήταν ένα καυτό ντους που με ανακούφισε ακολουθούμενο από ένα ελαφρύ γεύμα. Μετά το απαραίτητο σερφάρισμα στο διαδίκτυο άραξα για ξεκούραση στο rest area του lounge μεχρι που έφτασε η ώρα να πάω στην πύλη για την πτήση μου.

1.3.2009 CPH-ZRH LX 1273 A321-111 HB-IOH "Kaiseregg"

Αφού καληνυχτίσαμε τον σκανδιναβό που ετοιμάζονταν για αναχώρηση δίπλα μας, οδηγηθήκαμε στον 22R από όπου ξεκολλήσαμε στις 20:08. Το πλήρωμα καμπίνας άρχισε τις ετοιμασίες για το δείπνο που αποτελούνταν από αλλαντικά και τουρσί !!!!!!!!!!!!!!! Το καλό κρασί που το συνόδεψε απάληνε κάπως τη γεύση και μου έφτιαξε τη διάθεση. Αμέσως μετά την αποβίβαση έτρεξα στο lounge για τα απαραίτητα (ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ) και αμέσως ξεκίνησα για την Α65 όπου είχε αρχίσει ήδη η επιβίβαση για την τελευταί πτήση της ημέρας

1.3.2009 ZRH-SKG LX 1850 A320-214 HB-IHX

Προς μεγάλη μου έκπληξη και χαρά είδα να μας περιμένει στην πύλη το Α320 της Edelweiss. Αμέσως μετά την οριζοντίωση άρχισε το service. Το φαγητό ήταν νοστιμότατο αλλά έτρωγα πλέον με δυσκολία, είχα στην κυριολεξία σκάσει. Επιτέλους τα φώτα χαμήλωσαν και απόλαυσα τον ύπνο μου σκεπτόμενος τις πτήσεις της χρονιάς που επρόκειτο να ακολουθήσουν.

* Αναφέρετε αυτήν την δημοσίευση * Απάντηση με παράθεση ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ-ΣΤΡΑΣΒΟΥΡΓΟ ΜΕΣΩ ΠΑΡΙΣΙΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΠΟΛΕΩΝ

Από τις αρχές τις χρονιάς (από το Φεβρουάριο συγκεκριμένα) είχα αποφασίσει να επισκεφτώ το Στρασβούργο για επαγγελματικούς λόγους. Οι ημερομηνίες ήταν συγκεκριμένες οπότε έπρεπε να βρω τρόπο να πάω από Θεσσαλονίκη στο Στρασβούργο. Μια σκέψη ήταν να πάω Παρίσι και από εκεί με το τρένο (πολύ πεζό ...). Η άλλη σκέψη να πάω Βρυξέλλες κι από εκεί με την SN Brussels αλλά ψάχνωντας δεν βόλευαν καθόλου οι ώρες. Η μόνη λύση λοιπόν ήταν με Air France μέσω Παρισίων. Αφού η μετάβαση βολεύτηκε έπρεπε να φτιαχτεί και το δρομολόγιο της επιστροφής. Η SN Brussels είχε ένα πολύ ελκυστικό ναύλο στα €30 one way SXB-BRU αλλά μέχρι να το αποφασίσω, μια βλάβη του συστήματος κρατήσεων εξαφάνισε την πτήση και φυσικά το ναύλο.
Εδώ πρέπει να πω ότι είχα ήδη κλείσει το ακόλουθο δρομολόγιο ξοδεύοντας μίλια Μ&Μ:
SKG-ZRH-CDG LX Business Class
BRU-ZRH-SKG LX Business Class
CDG-SXB-CDG Μίλια από την Flying Blue της AF.

Επομένως έπρεπε οπωσδήποτε να βρω έναν τρόπο να πάω από Παρίσι στις Βρυξέλλες για την πτήση της επιστροφής. Κάθε λογικος άνθρωπος θα έπερνε το τρένο και σε δυο ωρίτσες θα ήταν στις Βρυξέλλες, αλλά εγώ ήθελα να πάω πετώντας οπότε ψάχνοντας σχημάτισα το εξής CDG-LHR-BRU με BA (€125 με τους φόρους). Με αυτό το δρομολόγιο το ταξίδι διαμορφώθηκε ως εξής: 7/12/2008 SKG-ZRH-CDG LX Business Class
CDG-SXB AF Tempo Class
13/12/2008 SXB-CDG AF Tempo Class
CDG-LHR-BRU BA Euro Traveller
BRU-ZRH-SKG LX Business Class

Συνολικά 8 πτήσεις, 1 καινούρια εταιρία για μένα (ΒΑ) και ένα καινούριο αεροδρόμιο (LHR). Συνολικό κόστος €300 (φόροι απο δωρεάν μίλια και ΒΑ)

Let the journey BEGIN (at last)

7.12.2008 SKG-ZRH LX1851 A320-214 HB-IJO "GRISSEI"

ZRH-CDG LX634 A320-214 HB-IJN "HASENMATT"

To καλό με τη Swiss είναι ότι φεύγοντας ΠΟΛΥ πρωί από Θεσσαλονίκη (04:40) και φτάνοντας στις περισσότερες ευρωπαϊκές πόλεις γύρω στις 9:30-10:30 δίνει το κέρδος ολόκληρης ημέρας ή βολικής connection πτήσης. Το κακό είναι ότι πετάει ΠΟΛΥ πρωί άρα προυποθέτει ελάχιστο ή καθόλου ύπνο (πράγμα που έγινε). Έχοντας κάνει web check in έφτασα στο ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ στις 3:30. Το γκισέ της Swiss είχε κατακλυστεί από ένα σχολείο που πήγαινε εκδρομή με αποτέλεσμα να γίνεται Ο χαμός. Έδωσα γρήγορα τη βαλίτσα και παρέλαβα ένα voucher των €8 για το EVEREST μιας και το lounge ήταν κλειστό εκείνη την ώρα. Η επιβίβαση έγινε στην ώρα της και σε λίγο στρογγυλοκάθισα στην 2Α απολαμβάνοντας ένα χυμό πορτοκάλι σαν preflight drink. Στις 05:04 το Α320 άφησε απαλά τον 34 με σκοπό να φτάσει μετά από 2 ώρες και 15 λεπτά στη Ζυρίχη. Μόλις έσβησε το σήμα για τις ζώνες σερβιρίστηκε το πρωϊνό το οποίο έφαγα με μεγάλη όρεξη μιας κι έφυγα από το σπίτι μόνο με έναν καφέ. Ο συνοδευτικός καφές δεν κατάφερε να με κρατήσει ξύπνιο και έτσι ξεκουράστηκα για την υπόλοιπη ώρα της πτήσης μέχρι που το αεροπλάνο άγγιξε τον 34 (τι σύμπτωση) του αεροδρομίου της Ζυρίχης. Κατευθύνθηκα γρήγορα στο lounge της Swiss, όπου μετά από 2 κρουασάν κι έναν ακόμα χυμό συμπλήρωσα άλλες δύο ώρες ύπνου στις πολυθρόνες-μασαζιέρες-ανάκλιντρα. Μισή ώρα πριν την αναχώρηση άφησα το ησυχαστήριό μου και κατευθυνόμενος προς την Α82 πρόσεξα τον χριστουγεννιάτικο διάκοσμο του terminal και χάζεψα λίγο το Α340 που επρόκειτο να αναχωρήσει για Ινδία.
Βολεύτηκα στην 5Α χαζεύοντας τον γείτονα ενώ κατά την τροχοδρόμηση μια χρωματιστή φατσούλα μου έφτιαξε το κέφι. Φτάσαμε στο holding point του 28, όντας τέταρτοι πίσω από ένα RJ-85 της CityJet, ένα 737-300 της LH και ένα Cessna 750 Citation. Στις 9:18 αποχαιρετήσαμε τη Ζυρίχη και μετά από λίγο σερβιρήστικε ΞΑΝΑ το πρωϊνό που αυτή τη φορά ήταν φρουτοσαλάτα και μια νοστιμότατη πουτίγκα. Η πτήση ήταν σύντομη και μετά από 60 ηλιόλουστα λεπτά φτάσαμε στο μουντό και ομιχλώδες CDG. Μέσα στην αντάρα που επικρατούσε διακρίνονταν ένα Α340 της Sri Lankan, ενώ πλησιάζοντας στο Terminal 2B μας χαιρέτησε ένα 737-500 από τη Λιθουανία.
H πτήση για SXB εκτελούνταν από την BritAir για λογαριασμό της AirFrance αναχωρούσε από το Terminal 2G που είναι 10 λεπτά με το λεωφορείο από το 2Β. Βουρ λοιπόν...

7.12.2008 CDG-SXB AF7761 (operated by BritAir) Fokker 100 F-GPXB

To Terminal 2G είναι ένα χαριτωμένο κτίριο, με χρωματιστές τζαμαρίες. Με το που μπαίνει κανείς συναντά μια σειρά από self check-in kiosks με εξυπηρετικότατες υπαλλήλους και περίπου 20 check-in desks. είχα κάνει web check-in από την προηγούμενη διαλέγοντας την 7Α και έτσι κατευθύνθηκα γρήγορα γρήγορα στην γεμάτη αίθουσα αναμονής. Η πτήση μου είχε περίπου 45 λεπτά καθυστέρηση όπως ανακοίνωναν τα FIDS. Το χαρακτηρηστικό του 2G είναι ότι η πύλη επιβίβασης ανακοινώνονταν ΜΟΛΙΣ 15 λεπτά πριν την αναχώρηση στα FIDS και με ΜΙΑ μόνο προφορική ανακοίνωση, οπότε όλοι κάθε λίγο σηκώναμε τα κεφάλια μας προς τον ουρανό μην τυχόν και ξεχαστούμε. Όλα κύλισαν ομαλά και παράτην καθυστέρηση (λόγω της ομίχλης στο Παρίσι) τελικά το Fokkerάκι ακούμπησε μαλακά τον διάδρομο 23 της Αλσατικής πρωτεύουσας.
Το αεροδρόμιο βρίσκετται περίπου 10 χλμ έξω από το Στρασβούργο και οι επιλογές μετάβασης στην πόλη είναι 2: ΤΞΙ με κόστος € 30-40 και το λεωφορείο+τραμ με κόστος € 5,80 (ενιαίο εισητήριο). Αν και κουρασμένος διάλεξα την οικονομική λύση. Η στάση του λεωφορείου βρίσκεται βγαίνοντας δεξιά από το κτίριο και προσφέρει ΑΠΛΕΤΗ θέα στην πίστα (συγκεκριμένα την χωρίζει μόνο ένα συρματόπλεγμα). Αν και ο πειρασμός του 737-600 της Air Algerie ήταν τεράστιος το κρύο και η κούραση νίκησαν τη φωτογραφική μου μανία. Μετα από 50 περίπου λεπτά έφτασα στο Strasbourg Hilton που θα με φιλοξενούσε για τις επόμενες 5 ημέρες. Μετά από ένα καυτό μπάνιο και ένα γρήγορο γεύμα στο δωμάτιο, τα πάντα μαύρισαν μέχρι την άλλη μέρα στις 7 το πρωί (και να σκεφτεί κανείς ότι ήταν μόλις 20:30 )

Λόγω των αυξημένων επαγγελματικών υποχρεώσεων δεν κατάφερα να κυκλοφορήσω μέρα στο Στρασβούργο, παρά μόνο μετά τις 7 το βράδυ. Βέβαια η γιρτινή ατμόσφαιρα δε σταματούσε και η πόλη ήταν εξίσου όμορφη και φωτεινή. Ευτυχώς που είχα επισκεφτεί το Στρασβούργο το Σεπτέμβρη του 2004 στα πλαίσι ενός road trip και θα μπορέσω να παραθέσω ορισμένες "ημερήσιες" φωτογραφίες.

Το Στρασβούργο και γενικά η Αλσατία θεωρείτε η πατρίδα του Χριστουγεννιάτικου Δένδρου. Σύμφωνα με την ιστορία, το πρώτο έλατο στολίστηκε με μήλα γύρω στο 1560 με 1570. Δικαιολογημένα λοιπόν, η πόλη γιορτάζει εντονώτατα τα Χριστούγεννα, ξεκινώντας από τις 30/11 κάθε έτους μέχρι την Πρωτοχρονιά. Στις 4 μεγάλες πλατείες της πόλης στήνονται χριστουγεννιάτικες αγορές (εδώ στην Place Broglie) με τη μεγαλύτερη και πιο ζωντανή μπροστά από τον καθεδρικό ναό , που μέχρι την κατασκευή του πύργου Αιφελ, ήταν το ψηλότερο κτίσμα στην Ευρώπη. Στην Place Kleber, στήνεται παραδοσιακά το Χριστουγεννιάτικο Δένδρο (Le Grand Sapin) που είναι το ψηλότερο έλατο της Αλσατίας. Φέτος έφτανε τα 26,30 μέτρα ύψος. Εξίσου εντυπωσιακά στολισμένος και φωτισμένος ήταν ο κεντρικός εμπορικός δρόμος της πόλης (μου διαφεύγει το όνομα, αλλά ξεκινά από την Place Broglie και καταλήγει στην Place d' Homme de Fer όπου διασταυρώνονται όλες οι γραμέ του τραμ, οπότε δε μπορείτε να χαθείτε. Χαρακτηρηστικό δείγμα ο Cartier (και άλλα επώνυμα καταστήματα).

Η πόλη διαθέτει ένα άψογο δικτυο τραμ με 5 γραμμές (Α-Ε) και δίκτυο λεωφορείων. Αξίζει να επισκεφτεί κανείς την Petite France, μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς, που είναι η μεσαιωνική πόλη, άψογα διατηρημένη. Λίγα λεπτά περπάτημα σε οδηγούν στις Ponts Couverts (που πλέον είναι ξεσκέπαστες και στο φρούριο σχεδιασμένο από τον περίφημο Vauban (από όπου είναι τραβηγμένη η φωτογραφία. Δεν πρέπει να παραλήψω τη βόλτα στην πλατεία του καθεδρικού ναού ( είναι αδύνατη η φωτογράφηση λόγω ύψους και στενότητας χώρου) με το εντυπωσιακό εστιατόριο (το πρώτο φαρμακείο στον Μεσαίωνα) με τη σφυρήλατη σιδερένια (!!!!!!!!) πρόσοψη. Οι λάτρεις του καλού φαγητού και κρασιού θα βρουν στο Στρασβούργο και γενικά την Αλσατία έναν επίγειο παράδεισο, ενώ αν ο χρόνος το επιτρέπει ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ ένα διήμερο τξίδι στο Δρόμο του Κρασιού (ΑΑΑΧΧΧΧ να ήταν ξανά το 2004 ).

13.12.2008 SXB-CDG AF 7761 (operated by Brit Air) Fokker 100 F-GPXK Seat 15A
CDG-LHR BA 307 A319-131 G-EUPW Seat 8A
LHR-BRU BA 396 A319-131 G-EUOI Seat 9F
BRU-ZRH LX 783 RJ100 HB-IYZ "HOHE WINDE" Seat 2F
ZRH-SKG LX 1850 A321-111 HB-IOC Seat 3A

Στις 13/12 έφτασε η μέρα του γυρισμού. Η πτήση AF 7761 ήταν προγραμματισμένη για τις 07:40 το πρωί. Το προηγούμενο βράδυ είχα κάνει web check in για ΟΛΕΣ τις πτήσεις (AF, BA, LX) και στις 6 έμπαινα στο ταξί που θα μεοδηγούσε στο αεροδρόμιο. Είκοσι λεπτά αργότερα και € 42 ελαφρύτερος, έμπαινα στο σχεδόν έρημο αλλά ζεστό Enzheim. Έδωσα γρήγορα τη βαλίτσα, κάθισα για πρωϊνο (καφές και κρουασάν στο μοναδικο ανοικτό καφέ του αεροδρομίου και όταν η πτήση φάνηκε στα FIDS περασα τον έλεγχο και κατευθύνθηκα στην αίθουσα αναχωρήσεων στον πάνω όροφο. Το Fokkerάκι με περιμενε υπομονετικά μέσα στο κρύο. Φαίνεται πως το λυπήθηκαν αοπότε μετά από λίγο του έριξαν ένα γερό deicing από όλες τις μεριές. Στις 07:52 ξεκολλήσαμε από τον 23 μέσα στο πρωϊνό σκοτάδι για να μας υποδεχτεί λίγο αργότερα το πρώτο φως της μέρας. Τότε μοιράστηκε το φαγητό (καφές και κρουασάν με σοκολάτα, ευτυχώς ζεστό).
Μετά από 53 λεπτά πτήσης φάνηκε το CDG, με τα αεροπλάνα της AF να παίρνουν τις θέσεις τους στον 08L, αφήνοντας για μας τον 08R. Touch down, airbrakes & reverse και taxiing προς το 2G. Στο δρόμο μας καλημερησαν δύο ομόσταυλοι (RJ85 & ERJ145MP) και ένα ERJ190LR φτιαγμένο από Baboo . Αφιξη στο 2G, επιβίβαση στο λεωφορείο για το 2Β (δεν άφησα τη στιγμή να πάει χαμένη), εύρεση της πύλης επιβίβασης και boarding (όλα αυτά σε 50 λεπτά). Δίπλα μας γέμιζε την κοιλιά του ένα Α319-111 από το Αζερμπαϊτζαν. Κατευθυνόμενοι στον 09R χαιρετηθήκαμε με έναΑ320-214 από την Κροατία και το Β767-222 από τη Γκαμπόν (παλιός γνώριμος από το 2007, όταν αναχωρώντας για Μόντρεαλ το πέτυχα στην ίδια θέση). Η κίνηση αυξημένη και περιμέναμε τη σειρά μας πίσω από Ολλανδούς, Ιρλανδούς και Γάλλους (απολύτως φυσικό για ένα Βρετανικό αεροπλάνο στο Παρίσι...).

Το service απλό (καφες, μικρό κουτάκι coke και candy bar), τη Μαγχη την περάσαμε με έντονη νέφωση, ώσπου τελικά φάνηκε το Αγγλικό έδαφος λίγο πριν καθήσουμε απαλά στον 09L του LHR μέσα σε δυνατή βροχή. "Καλημέρα Hariphundai (ανάθεμα για όνομα)" ψιθύρησα στο μουσκεμένο 747-4D7 και σε λίγο έμπαινα στο καινούριο κοσκινάκι του Λονδίνου, το περίφημο Τ5. Κατά τη γνώμη μου είναι ένα τεράστιο εμπορικό κέντρο που υποδέχεται αεροπλάνα. Εντυπωσιακό, ακριβό και με σημεία κρυφούς πόθους. Μετά το απαραίτητο shopping και νοστιμότστο sushi, άραξα σε μια άδεια πύλη και χάζευα την κίνηση.
Η Α1 απ' όπου γινόταν η επιβίβαση πρόσφερε πολύ καλή θέα στα αεροπλάνα που προσγειώνονταν και έτσι πέρασε ευχάριστα η ώρα. Η πτήση προς τις Βρυξέλλες ήταν μια συνηθισμένη, με καλό και ευγενικό πλήρωμα κι ένα chicken wrap & coke για γεύμα. Φτάνωντας στις Βρυξέλλες κατευθύνθηκα στο Diamond Lounge που εξυπηρετεί την Star Alliance για να βρω την πλήρη απογοήτευση: σκοτεινό, χωρίς υπολογιστές για να περάσει η ώρα, χωρίς φαγητό (μόνο λίγα σαντουιτσάκια με κασέρι και σαλάμι) και για συντροφιά έναν άξεστο Γερμανό που μονοπώλησε τη μοναδική τηλεόραση με ένα Γερμανόφωνο αθλητικό κανάλι, παρέα με 4 μπουκάλι μπύρα... . Κάποια στιγμή το μαρτύριο τελείωσε καθώς ήρθε η ώρα να επιβιβαστώ στο "τζαμπολίνο" που θα μεπήγαινε στη Ζυρίχη.Άνετο κάθισμα, συμπαθητικό γεύμα και αδιάφορη πτήση. Μια νέα επίσκεψη στο Swiss Lounge, αυτή τη φορά για φαγητό και ξεκούραση στις ίδις πολυθρόνες που ανέφερα στο πρώτο μέρος και τελικά επιβίβαση στο Α321 για την τελευταία πτήση της χρονιάς (και 100η συνολικά για μένα). Κάθισα στη θέση μου εξουθενωμένος (ξύπνιος από τις 5 το πρωϊ) αλλά ευχαριστημένος από τον υπερκορεσμό πτήσεων περιμένοντας την απογείωση και το φαγητό. Το πλήρωμα ευγενέστατο και επαγγελματικό, ξεκίνησε με ΖΕΜΑΤΙΣΤΕΣ ΠΕΤΣΕΤΕΣ, χυμό πορτοκάλι και γεύμα δύο πιάτων (σαλάτα και μοσχάρι σε σάλτσα πιπεριού). Αυτά και 2 ποτήρια κόκκινο κρασί σε συνδυασμό με την κούραση της ημέρας με έστειλαν αγκαλιά με τον Μορφέα για το υπόλοιπο της πτήσης. Άφιξη στη βροχερή Θεσσαλονίκη και μετά από 20 λεπτά ήμουν στο σπιτάκι μου. Η γυναίκα μου με περίμενε αλλά τα παιδιά κοιμόταν και έτσι απόλαυσαν τα δώρα τους την επόμενη ημέρα. Ένα ταξιδιάρικο 2008 έφτανε στο τέλος του, ανοίγοντας το δρόμο σε ένα πολλά υποσχόμενο 2009.

ΓΙΑ ΝΑ ΔΟΥΜΕ...

ΝΑΤΟΣ ΠΑΛΙ ΣΤΗ ΒΙΕΝΝΗ...ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙ ΑΝ ΤΟΥ ΠΗΓΑΙΝΕΙ !!!

Είναι κάποια τηλεφωνήματα που σου χαλάνε τη διάθεση και κάποια άλλα που πραγματικά σε ανεβάζουν στον έβδομο ουρανό. Ένα τέτοιο τηλεφώνημα δέχτηκα πριν από 20 μέρες περίπου , από τη γυναίκα μου, όσο ήμουν στη δουλειά
- Έχεις κανονίσει τίποτα μέχρι τις 22 του μήνα ?
- Όχι, γιατί ?
- Γιατί πάμε Βιέννη, τα κανόνισα όλα….

Από εκείνη τη στιγμή το μυαλό μου άρχισε να δουλεύει στους ρυθμούς του επερχόμενου , αναπάντεχου, ταξιδιού. Πτήσεις, θέση, ξενοδοχείο πρόγραμμα. Μιας και θα ήταν η 4η επίσκεψή μου στην πάλαι ποτέ πρωτεύουσα των Αψβούργων, είχα αποφασίσει να ασχοληθώ με κατανάλωση καφέδων και γλυκών επισκεψη σε επιλεγμένα μουσεία, φυσικά spotting και επίσκεψη στη γειτονική Μπρατισλάβα. Οι μέρες κυλούσαν σιγά σιγά και έφτασε η πολυπόθητη 18/10 οπότε κάλεσα ταξί για το αεροδρόμιο

18/10/2008 SKG-VIE OS810 B737-8Z9 “FALCO” ΟΕ-LNJ (Lauda Air)
SEAT : 9A (web check-in) CAPTAIN: SCHTULER
Take off Rwy: 16
Landing Rwy: 11
Flight Duration: 102 min

Έχοντας κάνει check-in από την προηγούμενη, αφήσαμε τις βαλίτσες παρακάμπτοντας την ουρά και μετά τις καθιερωμένες εφημερίδες περάσαμε το security check περιμένοντας την ώρα της επιβίβασης. Είπα να εκμεταλλευτώ την αναμονή αλλά δυστυχώς στο apron υπήρχαν λίγα πράγματα: ο «ΠΛΑΤΩΝ» τροχοδρομούσε άρτι αφιχθείς από Λήμνο ενώ λίγο πιο πέρα το Α319της Air Berlin φορτώνονταν για το ταξίδι του.
Επιβίβαση λοιπόν από την 1L και βόλεμα στην 9Α που θα με φιλοξενούσε για τα επόμενα 102 λεπτά της πτήσης. Ομαλή απογείωση από τον 16 και στα 30 λεπτά πτήσης, άρχισε το σερβίρισμα του φαγητού , ένα πολύ νόστιμο χοιρινό με σάλτσα μανιταριών και πατάτα, συνοδεία μους σοκολάταςκαι κόκκινου κρασιού . Τα δισκάκια μαζεύτηκαν σχετικά γρήγορα (άλλωστε πόση ώρα χρειαζόταν να φαγωθεί το νόστιμο αλλά λιγοστό φαγητό) και έγειρα πίσω απολαμβάνοντας την πτήση ψάχνοντας απεγνωσμένα τον ουρανό για overfly, underfly ή flyby χωρίς ιδιέταιρη επιτυχία. Σε κάποια στιγμή ξεπρόβαλε η λίμνη Balaton και ο κυβερνήτης έδωσε στοιχεία της πτήσης από τα μεγάφωνα, ενημερώνοντας πως σε λίγο θα ξεκινούσε η κάθοδος προς τη Βιέννη. Η Αυστριακή πρωτεύουσα φάνηκε ηλιόλουστη και μετά από λίγο μια παράξενη σκιά άρχισε να μας ακολουθεί καθώς πλησιάζαμε στο διάδρομο .Σταυροκοπήθηκα 3 φορές, έφτυσα τον κόρφο μου να φύγει το φάντασμα και ξαφνικά αντίκρισα έναν πράσινο καλικάντζαρο να μας περιμένει….
Το αεροπλάνο ακούμπησε μαλακά στο tarmac του 11 και μετά από περίπου 30 λεπτά επιβιβαζόμασταν στο λεωφορείο που μας περίμενε για να μας οδηγήσει στο ξενοδοχείο μας.

Η εταιρία που είχε οργανώσει το ταξίδι φρόντισε να μας ευχαριστήσει για την πολύχρονη συνεργασία μας, κλείνοντας δωμάτια στο ξενοδοχείο BRISTOL που βρίσκεται ακρίβώς απέναντι από την Όπερα . Τo δωμάτιo ήταν τεράστιo με διακόσμιση του προηγούμενου αιώνα αλλά με όλες τις σύγχρονες ανέσεις . Η αυτοκράτειρα του σπιτιού μου σε στιγμές μεγαλείου . Μετά από το καθιερομένο ψάξιμο κάθε γωνιάς του δωματίου βγήκαμε για μια μικρή βόλτα στην Kartnerstrasse περιμένοντας να έρθει η ώρα για το δείπνο που έγινε σε ένα παραδουνάβιο χωριό αρκετά έξω από τη Βιέννη.

Τέλος πρώτης ημέρας. Ως απολογισμός , ένα μεγάλο 10 στην Austrian για την ποιότητα των υπηρεσιών της ακόμα και στην οικονομική θέση. Ακολουθεί : Βόλτα στην πόλη, planespotting και βόλτα στη Μπρατισλάβα. Keep in touch

To υπερπλήρες, χορταστικό και νοστιμότατο πρωϊνό μας γέμισεενέργεια για τη βόλτα που θα ακολουθούσε.

Πρώτη στάση στην Αλμπερτίνα όπου φιλοξενούνταν μια έκθεση έργων του Βικέντιου Βαν Γκογκ με έργα του από προσωπικές συλλογές ανά τον κόσμο ( άρα όχι και πολύ γνωστα και ειδωμένα). Χορτασμένοι από τέχνη κατευθυνθήκαμε προς την πλατεία του Αγίου Στεφάνου με την καθιερομένη επίσκεψη στον ομόνυμο καθεδρικό ναό για να θαυμάσουμε για ακόμα μια φορά τον περιτεχνό άμβωνά του (λεπτομέρεια) ακολουθούμενη από καφέ και φαγητό στο εστιατόριο DO & CO που βρίσκεται στον 8ο όροφο του Haas Haus (μια όμορφη παραφωνία στο αρχιτεκτονικό στυλ της πλατείας).
Η μέρα ήταν αφιερωμένη στα μουσεία και σειρά είχε το Belvedere με την μόνιμη έκθεση του Κλιμτ και των Αποσχιστών. Για χώνεψη (και για γυμναστική) πήγαμε με τα πόδια (περίπου 40-45 λεπτά με τις απαραίτητες στάσεις) περνώντας από την Karlsplatz με την ομόνυμη εκκλησία. Η κομψότατη Γαλλική πρεσβεία και το μνημείο της απελευθέρωσης από τους Γερμανούς (sic) τράβηξαν λίγο από το χρόνο μας. Η επιστροφή στο ξενοδοχείο έγινε πάλι με τα πόδια μιας και το μετρό δε βόλευε αλλά και ο καιρός ήταν καταπληκτικός και έτσι ήρθε η ώρα για την βραδυνή έξοδο με φαγητό στο Drei Husaren και ποτό στο ΑΠΙΘΑΝΟ American Bar ( αμφότερα σε κάθετα στενά της Kartnerstrasse λίγο πρίν την πλατεία του Αγίου Στεφάνου)

M' αυτά και μ'αυτά ξημέρωσε η Δευτέρα, η σύζυγος πήγε στο Συνεδριακό Κέντρο για δουλειά κι εγώ στο αεροδρόμιο για τη δική μου δουλειά. Τρόποι για να πάει κανείς στο αεροδρόμιο υπάρχουν πολλοί. Λεωφορεία (δεν το συνιστώ), ταξί ( Αυτό πια απαγορεύεται), το CAT και το S-Bahn (S7). To CAT αυτοδιαφημίζεται ότι φτάνει σε 16 λεπτα και κοστίζει €9/ διαδρομή (σύνολο 18). Το S-Bahn έκανε 25 λεπτά και κόστισε €3,70/διαδρομή (η απόφαση δική σας). Το τρένο ήταν πεντακάθαρο με απίθανη τουαλέτα (είμαι άρρωστος το ξέρω ).
Δυστυχώς στο αεροδρόμιο δεν προσφέρεται για τα spotting places του και μόνη επιλογή για κάποιον που δεν έχει αυτοκίνητο για να αρχίσει να τριγυρνάει είναι τα Parking P4 & P3 ( και στα δυό στον 8ο όροφο με θέα στο μεν Ρ4 στο apron και στο Ρ3 στο Pier B). Πάμε λοιπόν:

Ρ4 Spotting
Airbus A310-325ET TAROM
De Havilland DHC-8-402Q Austrian Arrows
Fokker F100 Montenegro Airlines
B737-3S1 Bulgaria Air
Boeing 737-76N Sky Europe
Fokker F100 Austrian Arrows STAR ALLIANCE LIVERY
Canadair CRJ-900 Σκοπιανό ( Συγχωρέστε με αλλά είμαι Σαλονικιός)
ATR 42-512 TAROM
Boeing 737-341 Ukarine International

Η ώρα περνούσε, το apron άδειασε και έτσι κατευθείνθηκα προς το Ρ3 περνώντας μπροστά από τον κομψό πύργο ελέγχου. Εκεί τα πράγματα κάπως βελτιώθηκαν από χρωματικής άποψης αλλά και γιατί εβλεπα όλες τια απογειώσεις από τον 11-29. Ιδού λοιπόν τι ψάρεψα

Airbus A320-214 Iberia
Τα διδυμάκια
Airbus A319-111 Aeroflot
Έναν μικρό κλόουν
SAAB 340B Central Conect Airlines.
DHC-8-Q402 Croatia Airlines
Ανάμεσα σ'αυτά και αρκετά 319, 320 και F100 της Austrian και ένα 777 της που ρυμουλκούνταν νωχελικά προς την αρχή το 29. Αυτό προτίμησα να το χαζέψω μέχρι και την απογείωση, από το να το φωτογραφίσω. Πραγματική απόλαυση.

Θέλω να ζητήσω συγγνώμη για την ποιότητα των φωτογραφιών αλλά ήταν πρωί, με σχετική ομίχλη και τον ήλιο κόντρα.

Καθώς πλησίαζε μεσημέρι πήρα το δρόμο του γυρισμού μιας και σειρά είχε το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας και Μoi όπου δέχτηκα την απροκάλυπτη επίθεση ενός λέοντος και ενός ψάρακα. Εντυπωσιακοί δεινόσαυροι και πόδια αυτών καθώς και πάμπολλες απολιθωμένες αράχνες, μύγες και διάφορα άλλα έντομα τεραστίων διαστάσεων μας κράτησαν παρέα μέχρι το απόγευμα.

Στη συνέχεια Μπρατισλάβα και πτήση επιστροφής.

Η προτελευταία μέρα του ταξιδιού ήταν αφιερωμένη στην Μπρατισλάβα. Το είχα αποθημένο να επισκευτώ την Σλοβακική πρωτεύουσα από την τελευταία φορά που επισκέφτηκα τη Βιέννη το 2005. Άλλωστε απέχει μόλις 65 χιλιόμετρα από τη Βιέννη ή 1 ώρα με το τρένο.

Άφιξη λοιπόν στον Sudbahnhoff, έκδοση του εισητηρίου (€ 11 με επιστροφή) και βουρ για την αποβάθρα 7 όπου περίμενε το τρένο (το trainspotting δεν πείραξε ποτέ κανέναν, μάλιστα έγινε και πολύ καλή ταινία). Το τρένο υπερσύγχρονο, πεντακάθαρο και άδειο (ζήτημα αν ανέβηκαν 30 άνθρωποι) έφτασε μετά από 1 ώρα στον σταθμό PETRLZALKA της Μπρτατισλάβα. Για το κέντρο της πόλης παίρνουμε το λεωφορείο 80 ακριβώς έξω από το σταθμό (€.98 με επιστροφή) και κατεβαίνουμε στην 5η στάση απ' όπου κατευθυνόμαστε στην παλιά πόλη. Η είσοδος γίνεται απο την Πόρτα του Μιχάλη (Michalska Brana)όπου ακολουθώντας την ομόνυμη οδό κατευθυνόμαστε προς την πλατεία της παλιάς πόλης και την πλατεία του εθνικού θεάτρου. Στη διαδρομή συναντά κανείς διάφορα απίθανα αγάλματα και συμπαθητικά στενά με έντονα τα σημεία της εγκατάλειψης.
Μετά από ένα δυναμωτικό καφέ κατευθυνθήκαμε προς την πλατεία της Αντίστασης με το Υπουργείο Πολιτισμού με σκοπό να κατευθυνθούμε προς το κάστρο από όπου έχει κανείς πανοραμική θέα της πόλης. Στο δρόμο της επιστροφής χαζέψαμε το ΚΙΤΣ παρατηρητήριο UFO και διασταυρωθήκαμε με ένα από τα παλιά αλλά κομψά τραμ της πόλης. Επόμενη στάση το προεδρικό μέγαρο με τους τσολιάδες του και ένα από τα εντυπωσιακά κατάλοιπα της Σοβιετικής εποχής , το Μέγαρο της Τηλεόρασης με το γειτονικό Υπουργείο Επικοινωνιών και Ταχυδρομείων.
Η Μπατισλάβα αν και θυμίζει την Πράγα στην αρχιτεκτονική (τόσο στην Παλιά όσο και στη Νέα Πόλη) δεν αφήνει την ίδια αίσθηση παραμυθιού με την Τσέχικη πρωτεύουσα. Επιστροφή λοιπόν στον PETRLZALKA για το τρένο της επιστροφής.

22/10/2008 VIE-SKG OS809 Fokker 100 OE-LVL "ODESSA"
Seat : 4A
T/O Rwy: 29
L/D Rwy: 34
Duration: 90 min

Έχοντας περίπου 2 ώρες μέχρι την αναχώρηση και έχοντας βαρεθεί τους καφέδες του αεροδρομίου είπα να χαζέψω λίγο την κίνηση στο apron μέχρι να περάσει η ώρα . Το μόνο αξιόλογο κομμάτι ήταν αυτό το 737-500 της Estonian που το απόλαυσα γαι περίπου 50 λεπτά, όλη τη διαδιακασί αφορτώματος μέχρι το pushback. Τελικά η C53 άνοιξε και μεσα απο τις γρίλιες τσάκωσα το A320-214 της Air Malta στο γειτονικό stand. H 4A σχετικά άνετη για τα δεδομένα του αεροσκάφους και τελικά ξεκίνησε η τροχοδρόμηση για τον 29 περνώντας δίπλα από ένα 319 της Finnair. Ομαλότατη απογείωση αν και με αναμονή 15 λεπτων λόγω κίνησης, στα 20 λεπτά πτήσης μοιράστηκε το φαγητό (μακαρόνια με άσπρη σάλτσα, γιαούρτι φράουλα, κρασί και καφές) και τελικά προσγείωση στον 34 του ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ.

Συμπερασματικά : Άψογη η AUSTRIAN σε όλα της, απολαυστικότατο το ξενοδοχείο και η Βιέννη όπως πάντα μια πανέμορφη πρωτεύουσα που ποτέ δε σε κουράζει.

Για δουλειά στη ΓΑΝΔΗ αλλά... για χαρά στο AMS

• Αναφέρετε αυτήν την δημοσίευση
• Απάντηση με παράθεση

Για δουλειά στη ΓΑΝΔΗ αλλά... για χαρά στο AMS

Στα μέσα του καλοκαιριού δέχτηκα μια προσφορά για ένα course στη Γάνδη. Από μένα έμενε να διαλέξω μόνο τις πτήσεις.Μιας και ήθελα να φορτώσω κι άλλα μίλια στην Μ & Μ κάρτα μου, η μόνη επιλογή ήταν η STAR ALLIANCE. Η Swiss δεν έλεγε μιας και δεν άντεχα άλλο πρωϊνό-γαλατάδικο ξύπνημα, η AUSTRIAN έφευγε μεσημέρι κι έφτανε νύχτα οπότε χάνονταν η μέρα, άρα λοιπόν τι μας έμεινε ? Μα η Μαμά ΛΟΥΦΤΧΑΝΣΑ φυσικά. Μιας και οι Γερμανοί είναι φίλοι μας (όπως έλεγε ο αήμνηστος Αρτέμης Μάτσας) αλλά σνομπάρουν τη Σαλονίκη, τη βρωμοδουλειά ανέλαβε η καλή μας AEGEAN. Ιδού λοιπόν:

10/9/2008 SKG-MUC A3-500 , Boeing 737-33A SX-BBU (Η καλή μας η γιαγιά ΜΠΟΥΜΠΟΥ).
Θέση : 7Α
Αναχώρηση : 08:07
Άφιξη : 10:00
Κυβερνήτης : κ. Κωνσταντόπουλος
Πληρότητα : 95%

Η μέρα ξεκίνησε με ένα καλό πρωϊνό και σύντομα το ταξί με άφηνε μπροστά στο Terminal του cyberhub ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ. Μια γρήγορη ματιά στα FIDS για να βρω το check in counter ( πολύ αστείο), αγορά εφημερίδων και ακολούθως security check.
Με το καλό, ήρθε η ώρα της επιβίβασης (στη Μπουμπού από την L1 (απλά με βόλευε να βγάλω την L2) και ...τσουπ, στρογκυλλοκάθισμα στην 7Α με το ατελείωτο seatpitch και θέα στο terminal.
Περίπου 20 λεπτά μετά την απογείωση από τον 34 σερβιρίστηκε το πρωϊνό. Η ομελέτα νόστιμη, τα ψωμάκια ζεστά, για τα αλλαντικά δεν παίρνω όρκο μιας και δεν ήθελα να το ρισκάρω πρωϊνιάτικα (είχα και ταξίδι μπροστά μου) ενώ τη σοκολατίτσα την κράτησα για ώρα ανάγκης. Πάνω από τις Άλπεις ήρθε και η ενημέρωση από το cockpit και τελικά φτάσαμε στο Μόναχο στον 26R όπου μας υποδέχτηκαν η Λεϊλά και η Σεχραζάτ. Έχοντας περίπου 1,5 ώρα να σκοτώσω, απέφυγα συνειδητά τα καταστήματα και την άραξα στην άκρη του Τ2 (GATE 1) απολαμβάνοντας τον καφέ μου από τα coffee stands της LH με θέα τον 08L-26R και όλα τα καλούδια που βολτάριζαν επί αυτού ή πάνω από αυτόν. Et voila λίγα από τα ψάρια που έπιασα:

LTU A330-223 D-ALPF

Air Berlin Fokker F100 D-AGPQ

US Airways A330-323X N275AY

Air France Regional ERJ 190-100LR F-HBLB

Lufthansa A320-211 D-AIPS "Augsburg"

καθώς και πολλά ακόμα CRJ & Dash της LH Regional που έκαναν την ώρα να περάσει πολύ πολύ ευχάριστα. Η επιβίβαση έγινε στην ώρα της και το δεύτερο σκέλος του ταξιδιού άρχιζε.

10/9/2008 MUC-BRU Boeing 737-530 D-ABIE "Hildesheim"
Θέση :10Α
Αναχώρηση : 11:15
Άφιξη : 12:15
Κυβερνήτης: ??? (τα αγγλικά του ήταν χειρότερα από τα γερμανικά μου)
Πληρότητα : 70%

Το αεροπλάνο ήταν παρκαρισμένο σε ένα απομακρυσμένο stand (όπως και όλα τα regional της LH) οπότε η μετάβαση μας έγινε με λεωφορείο, δίνοντάς μου την ευκαιρία να δωρίσω στον αισθητήρα της μηχανής μου ένα όμορφο ATR της Air Dolomiti. Επιβίβαση και πάλι από την L1 για να βολευτώ στο πολύ άνετο Recaro της 10Α. Απογείωση από τον 26L με κατεύθυνση την πρωτεύουσα της Ευρώπης. Σύντομα το πολύ όμορφο πλήρωμα μοίρασε τα σακουλάκια με το snack (φρεσκότατο το ψωμάκι) και τον αρωματικό καφέ. Η πτήση ήταν πολύ άνετη (μιας και είχα 3 θέσεις δικές μου και έτσι ακουμπήσαμε στον 25L των Βρυξελλών με κατεύθυνση το terminal. Στο δρόμο μας χαιρέτησε μια καλλονή από τη Μαύρη Ήπειρο και ένας Αμερικάνος Καουμπόης.

Αποτίμηση ταξιδιού έως τώρα

AEGEAN 8/10 (Χαμογελαστό και εξυπηρετικό πλήρωμα, συμπαθητικό πρωϊνό αλλά η Μπουμπού, ρε παιδιά, τά έχει τα χρονάκια της. Ώρα για κανένα Airbus στη Συμβασιλεύουσα)

LUFTHANSA 9/10 (Άψογο πλήρωμα, σαντουϊτσάκι για το διάλειμμα, ΑΨΟΓΟ αεροπλάνο κι ας είναι 18 ετών !!! δηλαδή 2 χρόνια μεγαλύτερο από τη ΜΠΟΥΜΠΟΥ ).

Στο επόμενο επεισόδιο :

ΓΑΝΔΗ και Polderbaan (ΝΑΙ S C H I P H O L Spotting)

Συνέχεια από το προηγούμενο...

Παραδόξως η βαλίτσα μου βγήκε από τις πρώτες κι έτσι πρόλαβα το πρώτο τραίνο για τη Γάνδη. Η πόλη διαθέτει ένα αρκετά καλό δίκτυο Τραμ. Το Νο 1ξεκινάει μπροστά από το σταθμό και σε 15 λεπτά βρισκόμουν στην Korenmarkt, 5 λεπτά περπάτημα από το κεντρικό κανάλι της πόλης όπου βρίσκεται το Marriot που θα με φιλοξενούσε για τις επομενες 4 μέρες. Το ξενοδοχείο είναι σε πλεονεκτική θέση, ακριβώς επάνω στο κανάλι και ομολογώ ότι είναι ένα από τα καλύτερα που έχω μείνει. Είναι εντυπωσιακό πως πίσω από την πρόσοψη του 17ου αιώνα κρύβεται ένα άκρως ντιζαϊνάτο ξενοδοχείο, με ένα καταπληκτικό άρωμα σε όλους τους χώρους (όπως έμαθα αργότερα διαχέεται από το σύστημα κλιματισμού σε όλους τους κοινόχρηστους χώρους). Καθώς η ώρα είχε περάσει, συναντήθηκα με τους υπόλοιπους συμμετέχοντες στο course για μια νυχτερινή βόλτα στην πόλη και φυσικά για φαγητό. Καταλήξαμε στο εστιατόριο Belga Queen (ακριβώς απέναντι από το ξενοδοχείο, στην άλλη όχθη του καναλιού. Εκπληκτικό μενού, ατελείωτη κάρτα κρασιών (Γαλλικά, Ιταλικά, Χιλανά, Νότιας Αφρικής, Αυστραλίας, Νέας Ζηλανδίας και Καλιφόρνιας) και ακόμα πιο απίθανο bar με φοβερή ποικιλία malts και premium spirits. Το συνιστώ ανεπιφύλακτα αν και είναι αρκετά ακριβό. Είναι το κεντρικό κτήριο με την τριγωνική πρόσοψη και τις ομπρέλες στην επόμενη φωτογραφία. Οι επόμενες δύο ημέρες ήταν μέρες δουλειάς οπότε όταν το course τελείωσε και οι υπόλοιποι αναχώρησαν για την πατρίδα, βρήκα λίγο χρόνο για τουρισμό.
Η πόλη είναι αναπτυγμένη γύρω από το κανάλι της όπου βρίσκονται υπέροχες γωνίες για φωτογραφίες :

http://i266.photobucket.com/albums/ii24 ... G_0119.jpg
http://i266.photobucket.com/albums/ii24 ... G_0121.jpg
http://i266.photobucket.com/albums/ii24 ... G_0128.jpg
http://i266.photobucket.com/albums/ii24 ... G_0155.jpg
http://i266.photobucket.com/albums/ii24 ... G_0157.jpg

Η κεντρική πλατεία είναι η Sinkt Baafs Plein όπου βρίσκεται το δημαρχείο, η ομόνυμη εκκλησία και το εντυπωσιακό Belfort. Ένα άλλο κτίσμα άξιο προσοχής είναι το Κάστρο των Κόμηδων ή Gravensteen. Είναι επισκέψιμο φυσικά και από την κορυφή του έχει κανείς θέα σε όλη την πόλη. Μεταξύ άλλων φιλοξενεί μια καλή συλλογή μεσαιωνικών όπλων, μια καλή αίθουσα βασανιστηρίων και τον πιο αποτελεσματικό πουροκόφτη που φτιάχτηκε ποτέ (Αυθεντικό και σε χρήση μέχρι το 1886) .

13/9/08. Η ΜΕΡΑ επιτέλους έφτασε. Ένα χορταστικό πρωϊνό στο ξενοδοχείο και βουρ στον σταθμό για το αεροδρόμιο των Βρυξελλών όπου με περίμενε η Μούσα μου. Το τρένο φυσικά στην ώρα του, καθαρό ΚΑΙ με υποπόδιο για τους λάτρεις του είδους. Δυστυχώς ο βροχερός καιρός δεν δημιουργούσε και την καλύτερη διάθεση μιας και πήγαινα για spotting στο καλύτερο αεροδρόμιο της Ευρώπης (AMS) για αυτόν τον σκοπό. Μιας και το εκπληκτικό Kaagebaan έκλεισε το Γενάρη που μας πέρασε, όλος ο καλός ο κόσμος μαζεύται πλέον στο επίσημο spotting place Polderbaan, δίπλα στον 18R-36L. Απλά, ο Παράδεισος.

Φυσικά την τιμητική της είχε η KLM και η Transavia, που απογείωναν συνεχώς. Ιδού λοιπόν τα όμορφα:

Ένα από τα πολλά 737 της ημέρας KLM Boeing 737-8BK PH-BXU και στον αέρα αλλά και το PH-BDA

Επίσης ένα από τα πολλά 777 KLM Boeing 777-206(ER) PH-BQL"Litomysl Castle"

Μετά από λίγο έσκασε μύτη και η Επίδαυρος

Την τιμητική τους είχαν και τα Fokkers της KLM:
Fokker 70 PH-KZO & PH-KZE
Fokker 50 PH-KVH

Φυσικά δεν μπορούσαν να λείψουν τα 747 όπως το Boeing 747-406(M) PH-BFR "Rio de Janeiro" και το Boeing 747-406(F)ER SCD PH-CKB "Leeuwin / Lioness", όπως επίσης και τα MD-11 όπως το PH-KCA "Amy Johnson".

Τη μονοτονία του μπλε έσπασαν τα ακόλουθα διαμαντάκια:
Boeing 747-4EV(ER)F B-2424
Boeing 747-41B(F)SCD B-2473
Boeing 747-412(F)SCD B-2429
Boeing 747-412(F)SCD 9V-SFO
McDonnell Douglas MD-11(F) PH-MCY
Boeing 767-31A(ER) PH-MCL "Koningin Beatrix"
Fokker F100 CS-TPD "CONDOR"
Embraer ERJ-145EP G-RJXI
Airbus A319-132 TC-IZM
Boeing 737-7K2 PH-XRZ (ένα από το πλήθος της ημέρας)
Fokker F50 OO-VLJ
Boeing 757-256 TF-FIY και ιπτάμενο
Airbus A340-313X B-HXF

αλλά και τα πιο συνηθισμένα
Airbus A319-111 G-EZPG
Airbus A320-211 F-GKXB
Airbus A320-211 EC-FDA "Lagunas de Ruidera"
Airbus A320-232 G-EUUW
Airbus A320-214 EI-DEI "St Oliver Plunkett"
Boeing 757-251 N547US
Airbus A330-323E N815NW
MD-82 I-DATU "Verona"
BAe 146-RJ100 HB-IYT
Boeing 767-424(ER) N-66057

κι όλα αυτά ενώ η κίνηση στον 18C-36L συνεχιζόταν με διαμαντάκια όπως αυτό

Δυο videos:737 & 777

Η ώρα όμως περνούσε και μιας και δεν είχα προνοήσει για μπουφανάκι ( είπα να το παίξω γενναίος στους 12ο C) ξεκίνησα για την επιστροφή μου στο ζεστό δωματιο του ξενοδοχείου μου. Το αποχαιρετηστήριο φιλί μου το έδωσε η Transavia.

Χορτάτος από εικόνες, μυρωδιά Α1 και ήχους, παραδόθηκα στον πιο γλυκό ύπνο της ζωής μου.

Στο επόμενο επεισόδιο
-Spotting στις Βρυξέλλες
-Πτήσεις επιστροφής

Ξεκινάω ζητώντας συγγνώμη από όλους για το λάθος στο video. Όντως ΔΕΝ είναι 777 είναι 340 (ευχαριστώ όλους όσους μου το επισήμαναν)

Όλα τα όμορφα πράγματα στη ζωή έχουν ένα τέλος . Δυστυχώς τα ταξίδια δεν αποτελούν εξαίρεση κι έτσι έφτασε η μέρα της επιστροφής στα πάτρια εδάφη. Όμως ήμουν αποφασισμένος να φύγω με τις καλύτερες αναμνήσεις. Μιας και πετούσα στις 15:00 είχα αποφασίσει από την αρχή του ταξιδιού να σποτάρω στο ΖΑΒΕΝΤΕΜ πριν παραδώσω το αυτοκίνητο και να συνεχίσω το spotting στο αεροδρόμιο πριν κάνω security chek.

Πρωϊνό ξύπνημα λοιπόν, έφαγα και τα πατώματα στο πρωϊνό και άφησα το ξενοδοχείο με το μυαλό καθαρό για να γεμίσει εικόνες αεροπλάνων. Η Γάνδη απέχει μόλις 55 χλμ από τις Βρυξέλλες και ο δρόμος για το spotting place πανεύκολος (περισσότερες λεπτομέρεις στο τέλος). Το σημείο βρίσκεται πίσω από τα approach lights του 25L. H ώρα ήταν μόλις 9 το πρώϊ κι όμως ήδη βρίσκονταν μαζεμένοι περίπου 20 "αεροπλανάδες" ηλικίας 3-65 ετών (ΝΑΙ ΝΑΙ ΝΑΙ !!! μάλιστα η κυρία του κυρίου 65 του έφερε το καλαθάκι με το πρωϊνό του σηνάμενη κουνάμενη πάνω στο ποδηλατάκι της. Τ' ΑΚΟΥΣ ΓΥΝΑΙΚΑΑΑΑΑ ?). Όπως μου είπε κάποιος από την παρέα η καλύτερη ώρα για spotting είναι γύρω στις 6:60 το πρωϊ που αρχίζουν να φτάνουν τα heavies από Αμερική και τα cargo από όλο τον κόσμο (θα το έχω υπόψιν για την επόμενη φορά χεχεχε).Με το που τελείωσα τις καλημέρες με του υπόλοιπους να και το πρώτο καλούδι από τας μακρινάς και εξωτικάς Ινδίας. Αλλά επειδή τα άτιμα πάνε δυο δυο σαν τους Χιώτες μετά από λίγο έφτασε και το αδερφάκι του με την ίδια χάρη όπως κι αυτό. Σιγά σιγά άρχισαν να καταφτάνουν οι "φτωχοί συγγενείς" από Ρουμανία, Ιρλανδία και Ουγγαρία για να μη μιλήσουμε για τα AVRO της Brussels Airlines.

Ξαφνικά μια αναστάτωση δημιουργήθηκε στις τάξεις των ξεπαγιασμένων spotters και η ιαχή RUNWAY CHANGE έσκισε τον αέρα. Τι είχε συμβεί ? Τα σκανεράκια έπιασαν τις οδηγίες του πύργου ότι λόγω αλλαγής του αέρα οι αποπροσγειώσεις θα γίνονταν στον 7R & 7L (δηλαδή ακριβώς αντίθετα). Με μιας το μέρος άδειασε κι όλοι μαζί περάσαμε το δρόμο και τρέχοντας μέσα στις λάσπες βρεθήκαμε σέ ένα λοφάκι που βλέπει στο rottating point του 7R.
E, ρε και τι δεν είδαν τα μάτια μας: Μαχαραγιάδες να πετάνε, καμπόϋδες να πηδάνε τη μάντρα, american boys με ωραίο condensation στον Νο 2, τη ΔΕΛΤΑτης γειτονιάς σου, που πας ρε Καραμήτρο ανάμεσα στα θεριά? και πολλά ακόμα ουκ έστιν αριθμός... (βασικά ΟΣΑ προσγειώθηκαν στον 25L και τα είδα να έρχονται απογειώθηκαν από τον 7R όπως MALEV,AIR LINGUS). Η ώρα όμως περνούσε, οι 3 πρωϊνοί καφέδες ήθελαν οπωσδήποτε να βγουν από μέσα μου και το αυτοκίνητο έπρεπε επιτέλους να γυρίσει σπίτι του.Με βαριά καρδιά λοιπόν πήρα το δρόμο για το parking των νοικιάρικων μπροστά από το terminal.

H πτήση είχε ήδη φανεί στα FIDS έτσι έκανα check in ζητώντας την 8Α στο BRU-MUC &την 12Α sto MUC-SKG έχοντας κατά νου το seating plan της ΜΠΟΥΜΠΟΥΣ (ναι φίλε aakunz είμαι ερωτευμένος με την ΜΠΟΥΜΠΟΥ, το ομολογώ). έχοντας περίπου 2 ώρες ελεύθερες, ανέβηκα στον τελευταίο όροφο του Parking 3 (αριστερά όπως βγαίνετε από το terminal ή δεξιά του Sheraton, όπως προτιμάτε, δε θα μαλώσουμε έχοντας μια πολύ όμορφη εικόνα του 7R-25L και όλων των αεροσκαφών που πλησίαζαν από το apron:
Airbus A321-231 G-EUXG BA
Airbus A319-111 CS-TTB TAP
Airbus A319-112 OH-LVC Finnair
Airbus A330-243 A6-EYD ETIHAD
Airbus A330-301 OO-SFN Brussels Airlines
Boeing 777-35R(ER) VT-JEK Jet Airways

Το κρύο σε συνδυασμό με τον δυνατό αέρα είχε αρχίσει να γίνεται αφόρητο, οπότε ήρθε η ώρα να αποδεχτώ τη μοίρα μου και επιστρέψω στη ζεστασιά του αεροσταθμού. Η κλασική ρουτίνα security check, ψώνια για τους γιούς και τη σύζυγο και ανεύρεση φιλόξενης γωνιάς με καλή θέα στην πίστα.Το σημείο βρέθηκε κοντά στην Α60 του Pier A κι άρχισα να γεμίζω εικόνες (τα τζάμια βρώμικα αλλά το Photoshop δυνατότερο !!!):

Boeing 737-3M8 OO-LTM (με Winglets παρακαλώ !!!)
Boeing 737-43Q OO-VEP
BAe 146-RJ85 OO-DJP
AVRO με βοηθητικές OO-DWB
Ε, που πας, γύρνα πίσω
ΜΑΝΟΥΥΥΛΑ
Airbus A320-211 D-AIQS "Eisenach" LH

Κάποια στιγμή πέρασε και το πυραυλάκι μου για Μόναχο οπότε κατηφόρησα για την Α45 περιμένοντας υπομονετικά τη σειρά μου για επιβίβαση.

14.9.2008 BRU-MUC LH4607, CRJ-200LR D-ACJC
Θέση: 8Α
Αναχώρηση: 15:03
Άφιξη : 15:57
Κυβερνήτης : Φον Τρεγαγυρευόπουλος
Πληρότητα: 90%

Το αεροπλάνο γέμισε γρήγορα κι εγώ αναπαυτικά καθισμένος στην 8Α (exit row) χάζευα το φόρτωμα των αποσκευών. H απογείωση γρήγορη και απαλή από τον 7R και μετά από λίγο σερβιρίστηκε το σνακ (ίδιο με την πτήση του ερχομού, άρα ανάξιο παράθεσης). Το πλήρωμα αποτελούμενο από δύο ΜΑΝΟΥΥΥΥΥΛΕΣ, πέρασε δυο φορές για καφέ και αναψυκτικά !!! ώσπου άρχισε η κάθοδος για το βροχερό Μόναχο. Προσγείωση στον 08R, μακρύ taxi για το απομακρυσμένο stand της LH Regional, επιβίβαση στο λεωφορείο και ξανά στο Τ2. Κάθε διάθεση για φωτογραφία χάθηκε λόγω του βροχερού καιρού, οπότε κάθησα στην G18 περιμένοντας την ΜΠΟΥΜΠΟΥ να φτάσει από τη Σαλονίκη. Σε κάποια στιγμή φάνηκλε η μουσούδα της, έραξε στην φυσούνα και μόλις βγήκε κι οτελευταίος επιβάτης, ΤΣΟΥΠ βγήκαν 2 FAs και ο Captain για ψώνια απο τα Duty Free.

14.9.2008 MUC-SKG, Boeing 737-33A SX-BBU
Θέση: 12Α
Αναχώρηση: 18:00
Άφιξη : 19:48
Κυβερνήτης: κ. ΓΟΥΡΝΗΣ
Πληρότητα: 90%

Η θέση μου (που διάλεξα πριν ακόμα ξεκινήσω από Θεσ/νίκη) πρόσφερε άπλετο seat pitch σε τιμή economy. Την άνεση του ταξιδιού πολλαπλασίασαν οι δυο άδειες θέσεις δίπλα μου. Η απογείωση από τον 08R έγινε μέσα σε βροχή, ενώ η άνοδος μέσα από τα σύννεφα δημιούργησε ένα όμορφο στιγμιότυπο από τα vortex generators του Νο 1. Όταν πια η άνοδος στο flight level 350 ολοκληρώθηκε, το όμορφο και μονίμως χαμογελαστό πλήρωμα άρχισε να μοιράζει το φαγητό. Χωρίς αντίρηση μοίρασε και δεύτερο μπουκάλι κρασί σε όσους το ζήτησαν (moi aussi) κι έτσι χαρούμενοι όλοι μας (πλήρωμα και επιβάτες) φτάσαμε στη νυχτερινή και ζεστή Θεσσαλονίκη.

Άλλο ένα ταξίδι είχε φτάσει στο τέλος του, γεμάτο όμορφες αναμνήσεις και υποσχέσεις για επιστροφή. Άλλωστε οι επόμενες πτήσεις ήταν κοντά (10/2008 και 12/2008) και ήδη έκανα σχέδια για το επόμενο trip report. Ελπίζω να το χαρήκατε όσο κι εγώ.

Αεροδρόμιο : LET THE JOURNEY BEGINS !!!

Κάθε πράγμα έχει μια αρχή κι ένα τέλος. Όσον αφορά τα ταξίδια, την ουσία της ζωής, η αρχή και το τέλος τους είναι το μυαλό του ταξιδιώτη. Εκεί μέσα πρωτογεννιέται η ιδέα του ταξιδιού, σχηματίζονται αχνά οι πιθανοί προορισμοί και όταν επιτέλους το ταξίδι ολοκληρωθεί εκεί μέσα μένουν κρυμένες οι αναμνήσεις.
Μέσα για να πραγματοποιηθεί ένα ταξίδι σήμερα, υπάρχουν πολλά, το ομορφότερο όμως, είναι το αεροπλάνο. Κάπου εδώ μπαίνει στην κουβέντα μας το ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟ. Για πολλούς, ίσως τους περισσότερους, είναι ακόμα ένα κτήριο. Για τους λίγους κι εκλεκτούς, λάτρεις του αεροπλάνου, όμως είναι ένας μικρόκοσμος με το δήμαρχό του, την αστυνομία του, το γιατρό του, την αγορά του κι όλους εμάς , τους προσωρινούς κατοίκους του.

Θα ξεκινήσω, λοιπόν, την καταγραφή των απόψεων-εντυπώσεων μου, για τα αεροδρόμια που έχω κατά καιρούς επισκεφτεί.
Αρχής γεννομένης ....

ΔΙΕΘΝΗΣ ΑΕΡΟΛΙΜΕΝΑΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ "ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ" - THESSALONIKI INTERNATIONAL AIRPORT "MACEDONIA" (SKG/LGTS)

http://en.wikipedia.org/wiki/Thessaloniki_International_Airport%2C_%22Macedonia%22

http://www.hcaa-eleng.gr/thes.htm